Язид 646-жылы Сирияда, жаңы империя калыптанып жаткан эң кызуу мезгилде төрөлгөн. Анын атасы Омейяддардын улуулугунун пайдубалын түптөгөн кубаттуу наместник Муавия ибн Абу Суфьян, ал эми апасы Бану Калб уруусунан чыккан Майсуна болгон. Язиддин тарбиясы эки дүйнөнүн өзгөчө айкалышынан турган: жылдын бир бөлүгүн апасынын бедуин уруусунун арасында, чөлдүн катаал кумдарында өткөрүп, араб жоокерчилигинин байыркы салттарын сиңирсе, калган убактысын кооз Дамаскта, грек жана сириялык ойчулдардын чөйрөсүндө өткөргөн.
Жаш ханзаада жөн гана «сарай баласы» болгон эмес. Ал мамлекеттик иштерге активдүү катышып, Византияга каршы жортуулдарды жетектеген, 670-жылы Константинополдун тайманбас курчоосуна катышкан жана бир нече жолу ажылыкка барган. Бирок анын жашоо образы — гепарддар менен аңчылыкка, музыкага жана айтымдарга караганда шарапка болгон ыкыласы — ошол эле мезгилде диндин катуу кароолчулары арасында шыбыраш нааразылыкты жараткан.
676-жылы Муавия ислам дүйнөсүнүн өнүгүү багытын түп-тамырынан өзгөрткөн кадам жасаган: Хасан ибн Али менен түзүлгөн келишимге карабастан, Язидди өзүнүн расмий мураскери кылып дайындаган. Бул чечим бир добуштан кабыл алынган эмес. Жамааттын таасирдүү лидерлери — Хусейн ибн Али, Абдаллах ибн аз-Зубайр, Абдаллах ибн Умар жана Абд ар-Рахман ибн Абу Бакр — ачык каршылык көрсөтүшкөн.
Муавияга Мекке менен Мединаны уулуна ант бердирүү үчүн назик дипломатиядан тартып, мол параларга жана түз өлүм коркутууларына чейин бардык ыкмаларды колдонууга туура келген. Өмүрүнүн акырында кары халиф Язидге пайгамбарлык керээз калтырган:
«Хусейнден сак бол — Ирактын эли аны азгырып, анан сатат. Ага этият мамиле кыл, анын канын төкпө. Ал эми ибн аз-Зубайр моюн сунбаса, аны аёосуз талкала».
Язид кааласа да, каалабаса да, атасынын дээрлик бардык осуяттарын бузган.
680-жылы Язид такка отурган замат эле каршы болгондордон дароо ант берүүнү талап кылган. Мединада губернатор Валид ибн Утба жана Марван ибн аль-Хакам менен болгон жолугушуу натыйжасыз аяктаган: Хусейн менен Ибн аз-Зубайр түн жамынып Меккеге качып кетишкен.
Окуялар өтө тездик менен өнүккөн. Хусейн Куфадан келген каттарга ишенип, Иракка жөнөгөн. Язид Басра менен Куфанын жаңы наместниги Убайдаллах ибн Зиядга эң катаал чараларды көрүүнү буйруган. 680-жылдын 10-октябрында Кербеланын чаңдуу кумдарында Хусейн жана анын 72 тарапкери сириялык аскерлер тарабынан өлтүрүлгөн. Пайгамбардын үй-бүлөсү туткунга алынган, ал эми Хусейндин башы Дамаскка жеткирилген.
Бул окуя Язиддин аброюна орду толгус сокку урган. Ал саясий оппозицияны күчтүү диний кыймылга айлантып, шииттик өзүнчөлүктү биротоло калыптандырган жана Язиддин образын миллиондогон мусулмандардын көзүндө тираниянын символуна айланткан.
Ирак кайгыга баткан маалда, Хижазда жаңы от тутанган. Меккеде Абдаллах ибн аз-Зубайр Язиддин белектерин (анын ичинде символдук күмүш чынжырды) четке кагып, ачык түрдө тарапкерлерин чогулта баштаган. Медина болсо халифтин «динге жат» жашоо образы тууралуу ушак-айыңдардан улам Омейяддарды шаардан кууп чыккан.
Язиддин жообу жазалоочу болгон. 683-жылдын август айында Муслим ибн Укбанын жетекчилигиндеги 12 миңдик армия Аль-Харра салгылашында мединалыктарды талкалаган. Шаар үч күн бою талап-тоноого берилген. Андан соң аскер Меккеге бет алган. Кол башчылык Хусейн ибн Нумайрга өтүп, 683-жылдын сентябрында курчоо башталган. Дал ушул каршылыктын жүрүшүндө ыйык Кааба өрттөнүп, олуттуу зыян тарткан.
Язиддин башкаруусу башталгандай эле күтүүсүз аяктаган. 683-жылдын 12-ноябрында ал болжол менен 38 жаш курагында каза болуп, халифатты толук башаламан абалда калтырган. Анын уулу Муавия II болгону бир нече ай гана бийлик жүргүзүп, андан соң оорунун же тактан баш тартуунун айынан Суфьяниддер бутагынын тарыхына чекит коюлган. Бийлик Марваниддерге өткөн.
