Тарыхта Травл (Тили бурук) деген лакап ат менен калган Михаил IIнин өмүр жолу византия тарыхындагы эң таң каларлык окуялардын бири болуп саналат — коомдун эң төмөнкү катмарларынан чыккан белгисиз провинциялык адамдын Аморий династиясынын негиздөөчүсүнө чейин көтөрүлгөн жолу. Михаил Амория шаарынан чыккан, жана анын алгачкы жылдары аскердик кызмат менен тыгыз байланышкан. Императрица Ирина менен император Никифор Iнин башкаруусу учурунда ал акырындап көтөрүлүп, гвардиянын командири кызматына чейин жеткен, ал эми Лев Vтин тушунда стратегиялык мааниси өтө чоң болгон Аморий фемасын жетектеген.
Михаилдин тагдыры Лев Армяниндин тагдыры менен ажырагыс байланышта болгон. Ал Левди бийликке алып келген мамлекеттик төңкөрүштүн негизги уюштуруучуларынын бири болуп, бул үчүн патриций титулу жана федераттардын башчысы деген абройлуу кызмат менен сыйланган. Бирок амбициясы күчтүү бул эки жоокердин союзу узакка созулган эмес. Көп өтпөй Травл өзүнүн жакшылык кылган колдоочусуна каршы интригалардын торун токуй баштап, аны каралаган ушактарды таратып, императорго болгон жек көрүүсүн жашырган эмес. Лев V чыккынчылык тууралуу билген соң, Михаилди түрмөгө салууга буйрук берген, жана көп өтпөй ага өлүм жазасы өкүм кылынган. Анын өлүмү сөзсүздөй көрүнгөн, бирок өз лидеринин өлүмү менен макул болууну каалабаган Михаилдин тарапкерлери тайманбас кол салууну уюштурушкан: 820-жылдын Рождество майрамында Лев V түз эле храмдын ичинде өлтүрүлгөн, анын үй-бүлөсү тактан түшүрүлгөн, ал эми Михаил болсо түз мааниде кишенде түрмөдөн чыгарылып, Византиянын жаңы императору деп жарыяланган.
Михаил IIнин такка отурушу терең диний ажырымдардын мезгилине туш келген. Башкаруусунун эң башынан эле ал өзүн прагматик катары көрсөтүп, ишенимдерге сабырдуулук саясатын тандаган. Коомду тынчтандырууга умтулуп, ал иконаларды урматтаганы үчүн жапа чеккендердин баарына кеңири мунапыс жарыялап, патриарх Никифор жана атактуу Феодор Студит сыяктуу православиенин тирөөчтөрүн сүргүндөн кайтарган. Бирок анын максаты кайсы бир тараптын жеңиши эмес, талаштуу маселелер боюнча «терең жымжырттык» орнотуу болгон. Михаил иконалар жөнүндө ар кандай коомдук талкууларга тыюу салган токтом чыгарып, 754-жылдагы иконоборчулук соборунун чечимдеринен да, 787-жылдагы иконага сыйынууну жактаган собордун токтомдорунан да, ошондой эле Лев Армяниндин 815-жылдагы кийинки актыларынан да бирдей аралыкта турууга аракет кылган.
821-жылдын кышында, иконоборчу патриарх Феодот Мелиссин көз жумгандан кийин, Михаил Никифорду кайрадан кафедрага кайтаруу мүмкүнчүлүгүн да караган, бирок православдык партиянын өтө катаал талаптары аны патриарх кылып иконоборчу Антоний Силлейскийди бекитүүгө мажбур кылган. Императордун жеке көз караштары көбүрөөк иконоборчулукка жакын болгон, муну анын батыштагы император Людовик Благочестивыйга жазган катындагы айкаш жыгачтын ордуна «буттарды» ашыкча урматтоону кескин сындаганы да тастыктайт. Ошого карабастан, анын тушунда массалык куугунтуктар жүргүзүлгөн эмес; болочок патриарх Мефодийдин узакка созулган камалышы да, кыязы, диний эмес, анын Римдеги ишмердиги Константинополдун тышкы саясатына жараткан саясий коркунуч менен түшүндүрүлөт. Ошол эле 821-жылы Михаил бийликтин мурасталышын камсыз кылып, өзүнүн уулу Феофилди тең башкаруучу кылган.
Бирок анын башкаруусунун алгачкы жылдарын Фома Славяниндин (821–823-жж.) эбегейсиз чоң көтөрүлүшү караңгылаткан. Иринага уулу император Константин VI «керемет менен аман калды» деп өзүн жарыялаган Фома зор күчтөрдү топтоп, атүгүл Аббасий халифинин колдоосу менен Антиохияда таажы да кийген. Бул толук масштабдагы жарандык согуш болгон: дээрлик бардык азиялык фемалар козголоңчунун тарабына өтүп кетишкен, жана 821-жылдын декабрында ал Константинополду курчоого алган.
Курчоо узак жана кандуу болгон, бирок 822–823-жылдарга карата бакыт Фомадан жүзүн бурган. Келишим боюнча Михаилге жардамга келген болгар аскерлеринин көмөгү менен козголоңчулар талкаланып, Адрианополго сүрүлүп чыгарылган. Шаар узак курчоодо турган соң, анын тургундары Фоманы императорго кармап беришкен. Михаил өзгөчө катаалдык көрсөткөн: анын буйругу менен Фоманын колу-буту чабылып, андан соң аны эшекке мингизип, эл алдында шылдыңга салышкан.
Ички душманды жеңгенине карабастан, империянын батыштагы тышкы абалы начарлай берген. 823-жылдан 829-жылга чейинки мезгилде Андалусия менен Египеттен чыккан арабдар Критти басып алып, ал жерде Крит эмиратын түзүшкөн. Андан да оор сокку 827-жылы мусулмандардын Сицилияга кеңейүүсүнүн башталышы болгон. Буга Сицилиянын друнгарийи Евфимий менен императордун ортосундагы жаңжал себеп болгон; аскер башчынын кечил аялга үйлөнгөнү чоң чатак жараткан. Өч алуу үчүн Евфимий арабдарды чакырып, алардын коргоосу астында өзүн император деп тааныштырабыз деп үмүт кылган.
Михаил IIнин жеке жашоосу да мамлекеттик кызыкчылыктарга баш ийдирилген. Анын биринчи аялы Фёкла болжол менен 824-жылы каза болгондон кийин, император чоң чатак жараткан кадамга барган: ал Константин VIнин кызы жана императрица Иринанын небереси Евфросинага үйлөнгөн, бирок ал ошол учурда кечил аял болчу. Бул нике терең мааниге ээ болгон — ушундай жол менен Михаил өз бийлигин мурдагы династиялар менен туугандык байланыш аркылуу мыйзамдаштырып гана тим болбостон, Фома Славянин тараткан ушактарга акыркы сокку урган. Михаил өзү анча билимдүү адам болбосо да, уулу Феофил улуу империянын башкаруучусуна ылайык эң мыкты тарбия алышы үчүн чоң күч жумшаган.
Михаил II Травлдын жердеги өмүр жолу 829-жылдын 2-октябрында аяктаган. Ал бөйрөк оорусунан каза болуп, тактыны уулу Феофилге калтырган. Ал негиздеген Аморий династиясы бардык силкинүүлөргө карабастан, Византия мамлекеттүүлүгүнүн пайдубалын анын тарыхындагы эң оор мезгилдердин биринде бекемдей алган.
