Константин VIIIнин башкаруусу Византия империясынын улуулугу акырындап, бирок токтобой төмөндөй баштаган каргашалуу бурулуш чек болуп калды. Анын агасы, улуу жоокер Василий II Болгаркыргыч каза болгондон кийин, жеңиштерге бай армиясы жана бекем реформалары бар күчтүү мамлекетти калтырып кеткенден соң, бийликтин оор жүгү 65 жаштагы жесир Константиндин мойнуна түштү.
Ошол убакка чейин ал көп жылдар бою формалдуу түрдө агасынын тең башкаруучусу болуп эсептелип келген, бирок ушул узак мезгил ичинде ал дайыма көлөкөдө калууну артык көрүп, өз макамынын артыкчылыктарынан гана ырахат алып, мамлекеттик иштерге таптакыр аралашкан эмес. Жалгыз өкүмдар болгондон кийин да ал өз адаттарын өзгөрткөн эмес: тарыхчылар анын турмушун улуу державанын тагдыры үчүн жоопкерчиликти мойнуна алууну каалабоону жаап-жашырган «өзгөчө ырахаттардын» чексиз тизмеги катары сүрөттөшөт.
Константиндин жалгыз башкаруусу Василий II ушунча мээнет менен толтурган мамлекеттик казынаны болуп көрбөгөндөй ысырап кылуу менен белгиленген. Өзүнүн каалоолоруна жана кымбат жашоо образына кеткен чыгымдарды жабуу үчүн император элге мурда болуп көрбөгөндөй салык басымын жүктөгөн. Анын саясаты акылга сыярлык негизден таптакыр ажыраган эле: Константин мурунку бардык түшүмсүз жылдар үчүн салыктарды толук көлөмдө чогултууну буйруган, бул дыйкандарды жашоонун чегине түртүп койгон. Мындай абал шаар тургундарына салыктын көбөйүшү менен дагы оорлошуп, акыры сөзсүз түрдө социалдык жарылууга алып келген.
1026-жылы Навпактта көтөрүлүш тутанган. Шаардын стратигинин зомбулук менен салыктарды чогулткан кысымынан айласы кеткен жергиликтүү тургундар аны өлтүрүп, мүлкүн талап-тоношкон. Тынчсыздануу жөнөкөй эл менен эле чектелбестен, Василий IIнин темирдей тартибине көнүп калган жана жаңы өкүмдардын жалкоолугун жек көргөн аскердик элитанын катарында да башталган. Көп өтпөй императорго каршы кутумдар бышып жетилип, алардын башында Никифор Комнин жана таасирдүү Фокалар тукумунун өкүлдөрү турган.
Василий II катуу көзөмөлдөп турган византиялык аскердик ак сөөктөр жаңы императордо эч кандай моралдык таяныч жок экенин бат эле түшүнүшкөн. Аристократтар Константинге туруктуу басым көрсөтө баштап, мурдагы таасирин жана артыкчылыктарын кайтарып алууга умтулушкан. Ушул басымдын алдында Константин каргашалуу кадамга барган — ал агасынын дыйкандардын жер үлүштөрүн ири жер ээлеринин басып алышынан коргогон белгилүү жер мыйзамдарын жокко чыгарган. Жогорку мамлекеттик кызматтарды эми мамлекеттин кызыкчылыгынын эсебинен сатып алынган берилгендиги бар кокустук жана жөндөмсүз адамдар ээлей баштаган.
Жалкоолугуна карабастан, Константин импульсивдүү жана оорулуу даражадагы мыкаачылыгы менен айырмаланган. Тактыны жоготуп алам деген коркунучтан жапа чегип, ал элитага каршы көбүнчө жөн гана шек саноолорго негизделген репрессияларды жүргүзгөн. Кутумга же «ылайыксыз жүрүм-турумга» айыпталгандар татаал кыйноого туш болуп же сокур кылуу жазасына өкүм кылынган. Император өзгөчө ачууланып, Варда Фока менен Варда Склирдин тукумдарын куугунтуктап, өткөндүн улуу кол башчыларынын элесин биротоло жок кылууга умтулган. Дал ушул мезгилди тарыхчылар «абсолюттук кырсык» жана Империянын аскердик кубатынын кыйрашынын башталышы деп аташат.
Константин VIII жалгыз өзү үч жылга жетпеген убакыт башкарган. 1028-жылдын күзүндө анын ден соолугу кескин начарлап кеткен. Булактар анын өлүмүнүн так күнүн ар башкача берип, 11 же 12-ноябрь деп көрсөтүшөт. Эркек мураскери жок болгондуктан, өлүм алдында жаткан император тактынын мураскери маселесин шашылыш чечүүгө мажбур болгон. Анын алгачкы тандоосу Константин Далассенге — Македон династиясына бекем берилгендиги менен белгилүү Антиохиянын дуксуна түшкөн. Далассенди Армениакон фемасындагы ээликтеринен чакыртып, аны императордун кызы Зояга үйлөндүрүү пландалган.
Бирок Далассен жолдо келе жаткан маалда, күчтүү жана көз карандысыз өкүмдардан чочулаган императордун жакын чөйрөсү Константинди чечимин өзгөртүүгө көндүргөн. Кеңешчилер көбүрөөк баш ийчээк жана башкарууга ыңгайлуу фигура катары Роман Аргирдин талапкерлигин жакташкан. Константиндин табиятына мүнөздүү болгондой, ал бул өзгөрүүгө оңой эле макул болгон. Романды мыйзамдуу аялынан ажырашууга мажбурлап, аны 12-ноябрда шашылыш түрдө Зоя менен никеге турушкан. Тойдон болгону төрт күн өткөндөн кийин Константин VIII дүйнөдөн кайткан, ал эми Роман такка отурган. Ушундайча улуу македон падышаларынын эркек тукуму боюнча акыркы түз урпагынын башкаруусу аяктап, Византияны терең системалык кризис абалында калтырган.
