Принцесса Анна 1665-жылдын 6-февралында Лондондогу Сент-Джеймс сарайында төрөлгөн. Ал Йорк герцогу Жеймстин (кийинки падыша Жеймс II) жана анын биринчи жубайы Анна Хайддын төртүнчү баласы жана экинчи кызы болгон. Балдарынан чоңоюп-эс тартканга чейин жеткен жалгыз экөөнө Анна менен анын улуу карындашы Марияга туура келди.
Бала кезинде көз оорусунан жабыркаган Анна дарылануу үчүн Францияга жөнөтүлгөн. Алгач чоң энеси ханыша Генриетта Мариянын, андан кийин таежеси Орлеан герцогинясынын үйүндө жашады. 1670-жылы таежеси каза болгондон кийин Анна Англияга кайтып келди, кийинки жылы болсо анын апасы көз жумду.
Тайкеси падыша Карл IIнин көрсөтмөсү менен, ата-энеси католик болгонуна карабай, Анна менен Мария протестанттык салтта тарбияланышты. Бул чечим алардын тагдыгында чечүүчү роль ойноду. Жаш чагында Анна Сара Дженнингс менен таанышып, ал кийин анын жакын досу жана таасирдүү кеңешчиси болуп калды. Сара Джон Черчиллга турмушка чыгып, ал Аннанын башкы колбашчыларынын бири келечектеги Мальборо герцогу болду.
1673-жылы Аннанын атасы, Йорк герцогу, ачык түрдө католицизмди кабыл алып, Мария Моденскаяга үйлөндү. Карл IIнин мыйзамдуу балдары болбогондуктан, мураскордук катарында андан кийин Мария менен Анна турушкан.
1685-жылы Аннанын атасы Жеймс II катары такка отурду. Ал католицизмди күчөтүүгө багытталган саясат жүргүзүп, бул кеңири нааразычылык жаратты. Протестант болгон Анна элдин кооптонууларын бөлүштү. 1688-жылдын июнунда Жеймстин уулунун төрөлүшү протестанттардын такты Марияга өтөт деген үмүтүн үздү. Көпчүлүк, анын ичинде Анна, наристе атайылап алмаштырылган деп ишенишкен.
1688-жылдын ноябрында Мариянын күйөөсү Вильгельм Оранский Англияга басып кирип, «Даңктуу революцияны» баштады. Черчиллдердин кеңеши менен Анна атасын таштап, Вильгельм тарапка өттү. 24-ноябрда анын күйөөсү, принц Георг, да анын изин басты. Жеймс II Францияга качып кетти, 1689-жылдын январында парламент Вильгельм менен Марияны биргелешип башкаруучу монархтар деп жарыялады.
Такка чыккандан кийин Аннанын карындашы жана күйөө баласы менен мамилеси начарлап кетти. Вильгельм менен Мария аны оппозициянын борборуна айланып кетет деп коркуп, каржылык көзкарандысыздык бергиси келген жок. Аннанын сарайдан досу Сара Черчиллды алыстатуудан баш тартканы эки карындаштын ортосундагы чыңалууну күчөттү. Ошентсе да 1694-жылы Мария чечектен каза болгондон кийин Вильгельм менен Анна ачык түрдө элдешти. 1702-жылы Вильгельм кайтыш болгондо Анна такка отурду. Анын башкаруусунун башкы максаттарынын бири Англия менен Шотландияны бириктирүү болду. 1701-жылы англиялык парламент католиктерди мураскорлуктан четтеткен «Мураскордук жөнүндө актты» кабыл алып, бул Шотландияда нааразычылык туудурду. Бирок узак сүйлөшүүлөр жана өз ара коркутуулардан кийин, 1707-жылдын 1-майында Англия менен Шотландия бир парламентке баш ийген бирдиктүү мамлекет Улуу Британияга бириктирилди.
1714-жылдын 1-августунда такта турган Анна Улуу Британиянын алгачкы ханышасы болду. Парламентке жасаган алгачкы кайрылуусунда ал өзүнүн «жүрөгү толугу менен англис экенин» айтып, элдин көңүлүн алды.
Аннанын доорунда эки партиялуу система өнүккөн. Ал тори партиясын көбүрөөк колдогон менен, анын башкы министрлери лорд-казыначы Годольфин жана Мальборо герцогу Испан мураскордугу үчүн согушту улантууну жактаган вигилер менен кызматташууга аргасыз болушту. Ханышанын дайыма кысым көрсөтүп турган Мальборо герцогинясы менен мамилеси начарлап, анын ордуна жаңы фаворит Абигейл Хилл алдыга чыкты.
1708-жылы күйөөсү, Даниялык принц Георг, каза болуп, бул Анна үчүн оор сокку болду. Ал саясий басымга алда канча алсыз болуп, бир убакта вигилер өкмөттү көзөмөлгө алып калышты. Бирок көп өтпөй, коомдук нааразылык күчөгөн шартта Анна вигилердин министрлерин отставкага жиберип, Роберт Харли баштаган жаңы өкмөттү түзүп, Франция менен тынчтык сүйлөшүүлөрүн баштады.
1713-жылы кол коюлган Утрехт тынчтык келишими Испан мураскордугу үчүн согушту аяктады. Анда ошондой эле Анна каза болгондон кийин такты Ганновер династиясы мурастай турганы тастыкталды, анткени анын тирүү калган жалгыз баласы Глостер герцогу Уильям 1700-жылы он бир жашында каза болгон.
Подагра жана башка дарттардан улам Аннанын ден соолугу начарлап, акыркы жылдары анын жашоосу саясий интригалар жана кайгылуу окуялар менен коштолду. Ал 1714-жылдын 1-августунда дүйнөдөн кайтты. Анын мураскери София Ганноверская буга чейин эле каза болуп калгандыктан, такты Софиянын уулу Георг I ээледи ушинтип Улуу Британияда Ганновер династиясынын бийлиги башталды.
