
Чыңгызид Тохтамыш — Мангышлак аймагынын өкүмдары Туй-Хожанын уулу. Атасы Урус-хандын буйругу менен өлтүрүлгөндөн кийин, Тохтамыш Мавераннахрдагы кубаттуу өкүмдар Амир Темирге (Тамерланга) качып барган жана 1377-жылы Алтын Ордону кайра багындыруу үчүн андан колдоо алган. Урус-хандын уулдарынан эки ирет жеңилгенине карабастан, Темир Тохтамышты колдоосун уланткан (Урус-хан согуш менен коркутса да). Акыры, 1378-жылы Урус-хан каза болгондон кийин, Тохтамыш анын уулу Тимур-Маликти талкалап, Ак Ордонун өкүмдары болду.
Андан соң ал темник Мамай көзөмөлдөгөн Ордонун батыш бөлүгүнө бастырып кирди. 1380-жылдын апрелине келсек, Тохтамыш Сарай-Берке борбору ичинде бүт Алтын Ордону ээлеп алды. Ошол эле жылдын сентябрындагы Куликово талаасындагы салгылашта Мамай орус аскерлеринен жеңилген соң, Тохтамыш октябрь–ноябрда анын калган күчтөрүн түп-тамырынан талкалады. Мыйзамдуу хан болгон Тохтамыш орус княздарына элчилерди жиберип, Ордоно келип жаңы ханга ярлык алышсын деп талап койгон, бирок улуу князь московдук Дмитрий Иванович Донской Ордоно баруудан баш тартты.
1382-жылы Тохтамыш тил албаган русь жерлерин жазалоону чечип, Москвага жортуулга чыкты. Нижегороддук князь Дмитрий Константинович менен рязандык Олег Иванович өз жерлерин сактап калуу үчүн ага Ока дарыясындагы өткөөлдү көрсөтүп беришти. Дмитрий Донской менен Владимир Андреевич Храбрый аскер чогултууга кетишкен эле.
24-августта 1382-жылы Тохтамыш Москвага жетти. Эки күн катуу коргонгондо, төмөнкү новгороддук княздардын «зиян кылбайм» деген антына ишенген москвалыктар 26-августта шаарды ачып беришти. Убада кармалбай, шаар талап-тонолуп, эл көп кырылды. Андан кийин татарлар башка шаарларды да алган, бирок Волок-Ламский жанында Владимир Храбрый Тохтамыштын бир бөлүгүн талкалагандан соң хан шашылыш Ордоно кайтып кетти. Ошентсе да Дмитрий Донской уулун Ордоно ярлык алууга жиберип, эки жыл төлөнбөй калган салыгын Тохтамышка төлөдү.


Русьту багынткандан кийин Тохтамыш мурдагы колдоочусу Амир Темирге каршы багыт алды. 1385-жылы ал Кавказ артына чабуул коюп, Тебризди алды. Бирок 1390-жылдары Темир аны 1391-жылы Кондурча дарыясынын боюнда, 1395-жылы Терекде талкалап, Ордонун экономикасы менен адам ресурстарын катуу кыйратты; Тохтамыш тактыдан ажырады.

1396-жылы Тохтамыш Улуу Литва княздыгына качып барып, князь Витовттан жардам сурады; мунун ордуна орус жерлерине үстөмдүк кылуу укугунан баш тартарын убада кылды. Витовт аны өз таасирин кеңейтүүнүн куралы катары көрүп, союз түздү. 1399-жылы Витовт менен Тохтамыштын бириккен колу Тимур-Кутлуг менен кубаттуу эмир Едигейдин аскерине Ворскла боюнда кезикти. Едигей союздаштарды ойрондоп, Тохтамыштын кошуундары алгачкылардан болуп майданды таштап качты. Бул салгылаш Тохтамыштын саясий карьерасынын аягы болду.
Акырында мурдагы таасиринен айрылган Тохтамыш өмүрүнүн акыркы жылдарын Едигей менен тынымсыз кармашта өткөрдү. 1406-жылы ал Едигей менен болгон он алтынчы салгылашта өлтүрүлдү.



