Шапур I Сасаниддердин биринчи шахиншахы Ардашыр Iнин уулу, жаштайынан атасынын бардык аскерий жана саясий иштерине катышкан. Ал 224-жылы Ормиздаган түздүгүндөгү чечүүчү салгылашта Ардашыр менен бирге согушуп, акыркы парфия падышасы Артабан Vни талкалоого үлүш кошкон. Акылмандыгы, кайраты жана жөндөмү менен атасынын ишенимине толук ээ болгон.
Ардашыр I жашоосунда эле Шапурду өзүнө тең башкаруучу деп жарыялаганын таш жазуулар жана тарыхый хроникалар ырастайт. 240-жылы, Римдин Хатра шаары курчоодо турган маалда, Ардашыр уулунун башына өз колу менен падышалык таажыны кийгизген. Атасы 243-жылы каза болгондон кийин, Шапур I Сасанид державасына толук кандуу өкүмдар болду.
Шапурдун бийлиги тынымсыз согуштар жана ири жортуулдар менен өтүп, империянын чек араларын кеңейтүүгө багытталды. Жаш Рим императору Гордиан III зор аскер менен Шапурга каршы чыккан. Адегенде римдиктер бир катар жеңиштерге жетип, перстер басып алган шаарларды кайра кайтарып алышкан. Бирок 244-жылы Массикадагы салгылашта Гордиандын аскери талкаланып, император өзү набыт болду.
Жаңы император Филипп Араб Шапур менен кордоочу шарттардагы тынчтыкка барууга мажбур болуп, ири контрибуция төлөдү. Бул жеңишти түбөлүк калтыруу үчүн Шапур Массика шаарын Пероз-Шапур («Шапур Жеңүүчү») деп атап койду.
Он жылдай өткөн соң Шапур римдиктер келишимди бузду деп айыптап, жаңы согушту баштады. Барбалиссадагы салгылашта перстер 60 миңдей рим аскерин талкалашты. Андан соң Шапур Сирияга чабуул коюп, Римдин Чыгыш борбору болгон Антиохияны кошо 37 шаарды ээлеп, талкалады. Ал багынтылган калктын бир бөлүгүн Ирандын ичкери аймактарына көчүрүп, Гунде-Шапур сыяктуу жаңы шаарларды курууда алардын эмгегин пайдаланган.
Шапур Iнин жеңиштеринин туу чокусу 260-жылы рим императору Валериандын туткунга түшүүсү болду. Валериан 70 миңдик аскердин башында перстерге каршы жүрүш жасап чыккан, бирок Эдесса алдында курчоого алынып, берилип берген. Ал — туткундалган жалгыз рим императору. Шапур Валерианды өз кызматында кордоо ишаараларына чейин жеткирген дешет. Бул улуу окуяны түбөлүккө калтыруу үчүн Накше-Рустам менен Бишапурда Шапурдун салтанатын жана тизелеп турган императорду чагылдырган аскалуу рельефтер чегилген.
Ошентсе да жеңиштерине карабай, Шапур Пальмира падышасы Оденаттын каршы аракеттерине туш болгон: Оденат перс аскерлерин бир нече ирет чаап, мурда алынган аймактарды кайра кайтарып алган.
Ички башкарууда Шапур атасынын борборлоштуруучу саясатын улантты: вассал падышалыктардын санын кыскартты, жаңы шаарлар курду, административдик реформаларды жүргүздү. Ал өзүн «Ирандын жана Иран эмес жерлердин падышасы» деп жарыялап, империялык амбициясын даана көрсөткөн.
Диний саясатта Шапур сабырдуулугу менен айырмаланды. Зороастризмди мамлекеттик тирек катары колдогону менен, христиандык, иудаизм жана буддизмдин жайылышына бөгөт болгон жок. Ал манихейчиликтин негиздөөчүсү пайгамбар Манига ызат көрсөтүп, сарайында үгүт-насаат айтууга уруксат берген.
Шапур I 272 же 273-жылы дүйнөдөн кайтты. Ал аркасында Римге теңтайлаша алган кудуреттүү империяны калтырып, Сасанид Иранынын «алтын доорунун» пайдубалын чыңдады.
