Мешконун саясий өмүр баяны 1138-жылы, анын атасы Болеслав III Кривоустый каза болгондон кийин белгилүү Статут күчүнө кирген учурда башталган. Керээзге ылайык, он эки жаштагы Мешко борбору Познань болгон Улуу Польшаны үлүш катары алган. Жаш экенине карабастан, ал расмий түрдө өз алдынча князь деп эсептелген, бирок башкаруусунун алгачкы жылдарында бардык иштерди иш жүзүндө анын энеси Саломея фон Берг жүргүзгөн. Бардык бир туугандардын үстүнөн алардын улуу аталаш агасы Владислав II туруп, ал князь-принцепс жана Краковдогу Сеньориалдык үлүштүн ээси деп жарыяланган.
Пясттардын үй-бүлөсүндөгү морт тынчтык 1141-жылы эле бузулган. Саломея өз балдарынын келечегин камсыз кылууга аракет кылып, Ленчицада жашыруун жыйын чакырган. Ал жерде өз жерлерин уулдарына өткөрүп берүү жана кызы Агнешканы Киев князы Всеволод Ольговичтин уулуна турмушка берүү ниетин билдирген.
Бул Владислав IIге түз чакырык эле. Бирок принцепс саясий көрөгөчтүгүн көрсөтүп, демилгени өз колуна алган. Ал өзү Киев менен союз түзүп, бир туугандарына тез сокку урган. Колдоосуз калган Мешко менен анын бир тууганы Болеслав артка чегинүүгө аргасыз болушкан.
1144-жылы Саломея каза болгондон кийин тирешүү дагы күчөгөн. Анын жесирлик үлүшү үчүн чыккан талаш Пилица дарыясынын боюндагы кан төгүлгөн салгылашка алып келген. Анда Владислав II орус кошуундарынын колдоосу менен жеңишке жеткен.
Ошентсе да, принцепстин ырайымсыздыгы, айрыкча таасирдүү воевода Пётр Властты сокур кылып, өлкөдөн кууп жибериши, ак сөөктөрдү ага каршы койгон.
1146-жылы кырдаал толугу менен өзгөргөн. Познань шаарынын дубалдарынын алдында Владиславдын армиясы көтөрүлүшкө чыккан магнаттар тарабынан талкаланып, өзү Ыйык Рим империясына качкан.
Жерлер кайра бөлүштүрүлгөндөн кийин Мешко Улуу Польшаны сактап калган, ал эми анын бир тууганы Болеслав IV Кудрявый жаңы князь-принцепс болуп калган.
Мешко III өзүн европалык саясаттын активдүү катышуучусу катары көрсөткөн. 1147-жылы ал Альбрехт Медведь уюштурган полаб славяндарына каршы Венд крест жортуулуна кошулган.
Бул жерде анын саясий айлакерлиги даана көрүнгөн. Спревяндардын жерлеринде өз мамлекетинин кызыкчылыктарын коргоп, ал Генрих Левге каршы айрым славян урууларына жашыруун колдоо көрсөткөн.
Бул герман маркграфтарынын ачуусун келтирген, бирок 1148-жылы Крушвицада жаңжалды жөнгө салууга жетишилген. Тынчтык Мешконун карындашы Юдитанын Альбрехт Медведдин уулу Оттонго турмушка чыгышы менен бекемделген.
Бирок Империянын күчү өтө чоң болгондуктан, аны көз жаздымда калтыруу мүмкүн эмес эле.
1157-жылы Фридрих Барбаросса Польшага жортуул баштаган. Князь бир туугандар коркунучтун масштабын түшүнүп, Одрадагы чек араларды коргоого аракет кылбастан, Глогув жана Бытом чептерин өрттөп, Познань тарапка чегинишкен.
Кшишководогу жеңилүүдөн кийин Мешко менен Болеслав чоң контрибуция төлөп, императордун үстөмдүгүн таанууга аргасыз болушкан.
Келишимдин шарттары аткарыларына кепил катары алардын кичүү бир тууганы Казимир Германияга барымтага жөнөтүлгөн.
Силезияны сүргүндөгү Владислав IIге кайтарып берүү тууралуу убада болгону менен, Мешко менен Болеслав бул маселени анын 1159-жылы каза болгонго чейин создуктуруп келишкен. Болгону 1163-жылы Барбароссанын жаңы басымы астында Силезияны анын уулдарына өткөрүп беришкен.
1166-жылы Пруссияга жасалган жортуул учурунда Генрих Сандомирский каза болгон. Анын мурасы үчүн талаш жаңы жарандык согушту дээрлик баштап жиберген.
Болеслав IV маркумдун жерлерин өзүнө кошуп алууга аракет кылган. Бул Казимир Справедливыйдын көтөрүлүшүнө себеп болуп, аны Мешко жана таасирдүү магнаттар колдогон.
1168-жылы Енджеевдеги жыйында көтөрүлүшчүлөр Мешкону атүгүл князь-принцепс деп жарыялашкан.
Бирок Болеслав компромисске барып, Генрихтин жерлерин бөлүштүргөн жана тактысын сактап калган.
Мешконун чыныгы бийлик доору 1173-жылдын 3-апрелинде башталган. Болеслав IV каза болгондон кийин, лествичтик мурастоо тартибине ылайык, ал расмий түрдө Польшанын князь-принцепси болгон.
Катаал мүнөзү жана эски тартиптерди жактагандыгы үчүн эми Мешко III Старый деп атала баштаган башкаруучу абсолюттук бийликке умтулган.
Ал өзүнүн сүйүктүү Улуу Польшасында жашоосун улантып, Краковду наместниктер аркылуу башкарган.
Анын бийлиги катуу салык саясаты жана жасалма тыйын чыгарууга каршы күрөш менен белгиленген. Бирок бул саясат Кичи Польшанын ак сөөктөрүнүн кескин нааразычылыгын жараткан.
Дипломатияда бир катар ийгиликтер болгон. Мисалы, кызы Анастасиянын никеси аркылуу Помераниядагы таасирин күчөткөн. Бирок өлкөнүн ичинде чоң жарылуу бышып жетилип жаткан.
1177-жылы Мешкого каршы анын өзүнүн тун уулу Одон көтөрүлүш чыгарган.
Уулу атасы аны мурастан ажыратып, жерлерди экинчи никесинен төрөлгөн балдарына берет деп корккон.
Көтөрүлүштү епископ Гедко жана Казимир Справедливый колдогон.
Мешко үчүн бул күтүүсүз сокку болгон. Жакында эле Гнезнодогу Пасха майрамында туугандары ага берилгендикке ант беришкен болсо, эми ал Рацибужга качууга аргасыз болгон.
Чехиядан да, император Барбароссадан да колдоо таба алган эмес. Барбаросса жардам үчүн көтөрө алгыс өлчөмдөгү — 10 000 күмүш тыйын талап кылган.
Ошентип, Мешко сүргүндө калган. 1180-жылы Ленчицадагы сейм анын тактан кулатылышын расмий түрдө мыйзамдуу деп тааныган.
Бирок Мешко күрөштөн баш тарткан эмес.
Күйөө баласы Богуслав I Померанскийдин жана Гнезно архиепискобу Здиславдын колдоосу менен ал 1181-жылы салтанаттуу кайтып келүүсүн баштаган.
Мешко Гнезнону, Калишти жана бүтүндөй Улуу Польшаны кайрадан көзөмөлүнө алып, 1182-жылы уулу Одонду тынчтыкка макул болууга мажбур кылган.
Муну менен чектелбестен, ал келечектеги император Генрих VIнын колдоосун сатып алууга аракет кылып, Казимир сунуштаган суммадан да көп күмүш сунуштаган.
1186-жылы жээни Лешек каза болгондон кийин Мешко Куявияны күч менен ээлеп, аны уулу Болеславга өткөрүп берген.
1191-жылы Краковдогу нааразычылыктан пайдаланып, Мешко борбор шаарды кыска убакытка кайра ээлеген. Бирок көп өтпөй Казимир аны кайрадан кууп чыккан.
Уулдарынын биринин артынан бири каза болушу Мешкого оор сокку болгон: Мешко Младший 1193-жылы, ал эми Одон 1194-жылы дүйнөдөн кайткан.
Бирок бул жоготуулар да анын саясий дымактарын токтото алган эмес.
1194-жылы Казимир Справедливый күтүүсүздөн каза болгондон кийин Мешко Краковго болгон укугун дагы бир жолу жарыялаган.
Бирок анын жолун Волынь князы Роман Мстиславич тоскон.
1195-жылдын 13-сентябрында Мозгава дарыясынын боюнда ошол доордогу эң кан төгүлгөн салгылашуулардын бири болгон.
Бул салгылашта Мешконун улуу уулу Болеслав Куявский каза болуп, өзү жарадар болгон.
Салгылаштын так жеңүүчүсү болбогону менен, Мешконун борбор шаарды дароо басып алуу планын үзгүлтүккө учураткан.
Княздын өмүрүнүн акыркы жылдары бүтпөгөн сүйлөшүүлөр жана саясий интригалар менен өткөн.
1198-жылы ал Казимирдин жесири Елена Зноемская менен келишим түзүп, Куявияны берүү шарты менен Краков тактысына кайра кайтып келген.
1199-жылы аны дагы бир жолу бийликтен кулатышкан, бирок воевода Николай Грифитанын аракети менен кайрадан такка отургузулган.
Мешко бардык бир туугандарынан, эже-карындаштарынан жана дээрлик бардык уулдарынан узак жашаган.
Мешко III Старый 1202-жылдын 13-мартында Калиш шаарында каза болгон.
Ал өзү негиздеген Ыйык Павел чиркөөсүндө жерге берилген.
Өзүнүн жалгыз тирүү калган уулу Владислав Тонконогийге ал өтө оор саясий мурасты жана үлүштүк согуштардын айлампасына биротоло кирип кеткен мамлекетти калтырган.
