Конрад Польшанын князь-принцепси Казимир II Справедливый менен Елена Зноемскаянын үй-бүлөсүндө төрөлүп, алардын кичүү уулу болгон. Анын балалыгы 1194-жылы күтүүсүз аяктаган: атасы капысынан каза болгондон кийин ал жана улуу агасы Лешек кеңири аймактардын жаш мураскерлери болуп калышкан.
Энесинин регенттиги жана жогорку диниятчылардын камкордугу астында бир туугандар формалдуу түрдө Сандомир менен Мазовияга ээ болушкан. Бирок чыныгы бийлик саясий соодалашуунун предмети болуп турган. 1198-жылы Елена Краковду Мешко III Старыйга берип, анын ордуна Куявияны алууга мажбур болгон.
Жерлердин акыркы бөлүштүрүлүшү 1200-жылы болуп, Конрад Мазовия менен Куявияны өзүнүн ээлигине алган. Ошондон тартып ал өз алдынча башкаруучу катары саясий жолун баштаган.
Башында жаш князь өзүнүн улуу агасы Лешек Белыйдын көлөкөсүндө аракеттенген. Ал Галич Русуна жасалган жортуулдарга катышып, 1205-жылы Волынь князы Романга каршы Завихосттогу жеңиштүү салгылашта согушкан.
Агасынын кеңеши менен Конрад чыгыштагы байланыштарын чыңдап, Новгород-Северский князы Святослав Игоревичтин кызы Агафьяга үйлөнгөн.
Бирок анын алдында турган чыныгы чоң коркунуч чыгышта эмес, түндүктө болгон. Согушчан бутпарас прусс жана ятвяг уруулары Мазовиянын чек араларын тынымсыз талап-тоноолорго кабылган аймакка айланткан.
Коркунучтун масштабын түшүнгөн Конрад 1206-жылдан тартып түндүктөгү коңшуларын христиандаштыруу үчүн цистерциан монахтарын активдүү тарта баштаган.
1207-жылы ал прусстарга каршы биринчи Крест жортуулун уюштурган. Бирок бул жортуул да, андан кийинки 1219 жана 1222-жылдардагы жортуулдар сыяктуу эле, ийгиликсиз аяктаган.
Оливадан чыккан епископ Кристиан аркылуу Хелмин жеринде христиан миссиясын түзүү аракети да убактылуу гана натыйжа берген. Бутпарастар кайра-кайра чептерди талкалап, поляк кыштактарын талап-тоноп, княздын борбору Плоцк шаарына чейин жетишкен.
Кырдаал 1217-жылы Конрад өз өмүрүндөгү эң катаал чечимдеринин бирин кабыл алганда ого бетер начарлаган.
Өзүнүн таланттуу воеводасы Кристиндин ашыкча популярдуу болуп баратканына шектенген князь аны сокур кылып, андан соң өлтүрүүгө буйрук берген.
Кристин каза болгондон кийин ал түзгөн чек араны коргоо системасы кыйрап, прусстардын чабуулдары дээрлик жазасыз өтө баштаган.
Кырдаалды оңдоого аракет кылган Конрад 1223-жылы дээрлик бардык поляк княздары жана Померелиянын герцогдору катышкан чоң аскердик жортуул уюштурган.
Алар Хелмин жерин кайра ээлеп, ал жерде гарнизондорду жайгаштырууга жетишкен. Бирок биримдиктин жоктугунан улам бир жылдан кийин прусстар жоготкон аймактарын кайра кайтарып алышкан.
Башка жол көрбөгөн Конрад кесипкөй монах-рыцарларды чакыруу идеясын карай баштаган.
Генрих Бородатыйдын кеңеши менен анын тандоосу Тевтон орденине түшкөн.
1226-жылы сүйлөшүүлөр башталып, император Фридрих II Хелмин жерин Орденге берүүгө уруксат берген Алтын булланы чыгарган.
Конрад дагы деле тез жеңишке үмүттөнүп, 1228-жылы өзүнүн Добрин орденин түзгөн. Бирок дагы бир жеңилүүдөн кийин ал мындан да чечкиндүү чараларга барууга мажбур болгон.
1230-жылы Конрад Крушвица келишимине кол койгон. Айрым тарыхчылардын версиясы боюнча, бул келишим басым астында же документтик жасалмалоонун натыйжасында түзүлгөн болушу мүмкүн.
Келишим боюнча Хелмин жери тевтондорго берилген.
1231-жылы Герман фон Балктын жетекчилигиндеги рыцарлар Висла дарыясынан өтүп, Торунь чебин негиздешкен.
Конрад аларды өзүнө берилген вассалдар катары пайдаланам деп үмүттөнгөн. Бирок 1234-жылы папа Григорий IX өзүнүн булласы менен Ордендин светтик башкаруучулардан көз карандысыздыгын тастыктаган.
Бул Польшанын түндүк чек араларында кийин күчтүү жана душман мамлекетке айлана турган түзүлүштүн пайдубалын түптөгөн.
Түндүктөгү иштер 1227-жылдын 24-ноябрындагы трагедиядан кийин экинчи планга жылган.
Гонзавадагы жыйында Лешек Белый өлтүрүлгөн.
Анын бир тууганы жана табигый мураскери катары Конрад Краков тактысына жана жаш жээни Болеславдын үстүнөн регенттик кылууга доомат койгон.
Бирок воевода Кристинди өлтүргөндөн кийин ага жабышкан тиран деген ат Краковдун ак сөөктөрүн андан алыстаткан.
Ак сөөктөр Конраддын ордуна Владислав III Тонконогийди тандашкан.
Бул көп жылдык ички согуштун башталышы болгон.
1228-жылдын жайында Конрад Краковго чабуул жасаган, бирок Генрих Набожныйдан жеңилген.
Жооп катары 1229-жылы ал Генрих Бородатыйды туткунга алып, Краков тактысын убактылуу ээлөөгө жетишкен.
Өзүнүн позициясын күчөтүү үчүн ал агасынын жесири Гремиславаны уулу менен кошо Сандомирден кууп чыгарган.
Бирок Генрихтин жубайы Ядвиганын кысымы жана чиркөөнүн коркутуулары астында Конрад туткунду бошотууга мажбур болгон.
1231-жылы Тонконогий каза болгондон кийин Краковго болгон укуктар Генрих Бородатыйга өткөн. Жергиликтүү ак сөөктөрдүн колдоосу менен ал Конрадды биротоло Мазовиядагы ээликтерине сүрүп чыгарган.
Конраддын ички саясаты убакыт өткөн сайын улам катаал боло берген.
1233-жылы ал Гремислава менен Болеслав Стыдливыйды уурдап кетип, аларды монастырда камап, кемсинтүүлөргө дуушар кылган.
Кийин аларды Генрих Бородатыйдын адамдары бошоткон.
Анын өз үй-бүлөсүндө да жаңжал күчөй баштаган. Бой жеткен уулдары Болеслав менен Казимир өз үлүштөрүн талап кылышкан.
Натыйжада Конрад 1233–1234-жылдары аларга Серадзды, Куявияны жана Мазовиянын айрым бөлүктөрүн бөлүп берүүгө аргасыз болгон.
Анын башкаруусунун эң караңгы барактарынын бири 1239-жылы каноник Иоанн Херонду жазалоо болгон.
Князды сындаганы үчүн дин кызматчы сотсуз эле дарга асылган.
Княгиня Агафьянын ачуусу ушунчалык күчтүү болгондуктан, ал өлтүрүлгөн дин кызматчынын сөөгүн кайрадан собордун маңдайындагы дарга илип коюуну буйруган.
Бул Мазовияга чиркөөнүн каргышынын түшүшүнө алып келген.
Интердиктти алып салуу үчүн Конрад күнөөсүн мойнуна алып, чиркөөгө жаңы артыкчылыктарды берүүгө аргасыз болгон.
1241-жылы Генрих II Набожныйдын монголдорго каршы Легницадагы салгылашта каза болушу Конрадга акыркы мүмкүнчүлүк берген.
Ал 1241-жылдын 10-июлунда Краковго кирген.
Бирок анын бийлиги дагы бир жолу ак сөөктөрдүн колдоосуна ээ боло алган эмес.
1243-жылы вельможалар Болеслав V Стыдливыйды чакырышкан.
1243-жылдын 25-майындагы Суходолы жанындагы чечүүчү салгылаш Конраддын кыйратуучу жеңилүүсү менен аяктаган.
Өмүрүнүн калган жылдарын ал Краковду кайтарып алуу үчүн натыйжасыз аракеттер менен өткөргөн.
Конрад I Мазовецкий 1247-жылдын 31-августунда дүйнөдөн кайткан.
Ал Плоцк кафедралдык соборуна коюлган.
Өзүнөн кийин бөлүнүп-жарылган Мазовияны жана кийинки кылымдар бою поляк жерлери үчүн негизги коркунучтардын бирине айлана турган Тевтон орденин калтырган.
