Фридрих Август Дрезден шаарында Иоганн Георг IIIнүн үй-бүлөсүндө төрөлгөн. Ал үй-бүлөнүн экинчи уулу болгондуктан, башында Саксония тактысынын түздөн-түз мураскери катары каралган эмес. Бирок күтүлбөгөн окуя анын тагдырын өзгөрткөн. 1694-жылы агасы Иоганн Георг IV чечек оорусунан каза болуп, артында мураскер калтырган эмес. Натыйжада Август Фридрих Август I деген ысым менен Саксониянын курфюрсту болуп калган.
Көп өтпөй анын саясий амбициялары ата-бабаларынан калган жерлердин чегинен чыгып кеткен. 1696-жылы Олаш жанындагы салгылаштан кийин түрктөргө каршы согушта ийгиликке жетише албаган Август Ян Собескийдин өлүмүнөн кийин бош калган Польша тактысын ээлөө идеясын көздөй баштаган.
Бул максатына жетүү үчүн Август мурда болуп көрбөгөндөй кадамдарга барган. Алгач король болуп шайланууга тоскоолдук кылган расмий чектөөлөрдү жоюу үчүн католик динин кабыл алган. Андан соң поляк магнаттарын сатып алуу үчүн 10 миллион гульден өлчөмүндөгү эбегейсиз чоң каражат жумшаган.
Бул акчаны табуу үчүн ал Саксониядагы ата-бабаларынан мураска калган жерлерин күрөөгө коюуга жана сатууга аргасыз болгон.
Акыры 1697-жылдын 15-сентябрында Краков шаарында анын салтанаттуу таажы кийүү аземи өткөрүлгөн. Бул окуя Польшада саксон династиясынын башкаруу доорунун башталышын билдирген.
Варшавадагы Улуттук музей. Автору белгисиз. Буга чейин портрет Ежи Семигиновский-Элеутерге, кийинчерээк Даниэль Шульцка таандык деп эсептелген. Вилянув сарайы музейинин кызматкерлери жүргүзгөн изилдөөгө ылайык, бул портрет Ян Собескийдин белгилүү сүрөттөрүнүн ичинен анын чыныгы келбетине эң жакыны деп саналат.
Августтун аскердик жана экономикалык жетишкендиктери тарыхчылардын арасында талаш-тартыштарды жаратса, анын Саксониянын маданиятына кошкон салымы талашсыз.
Искусствого жана шаан-шөкөткө өзгөчө берилген Август Дрезденди «Эльба дарыясынын боюндагы Флоренцияга» айландырууну көздөгөн.
Дал ушул Август атактуу Дрезден сүрөт галереясынын жана зергерчилик искусствосуна арналган «Жашыл күмбөз» музейинин негизги түптөөчүсү болуп калган.
Алтын алууга умтулган Август өз сарайына алхимиктерди чакырган. Бул аракет күтүлбөгөн жерден улуу илимий ачылышка алып келген.
1710-жылы курфюрсттун колдоосу астында Иоганн Бёттгер жана Вальтер фон Чирнхауз Европадагы алгачкы катуу фарфорду жасап чыгышкан. Бул ачылыш кийинчерээк дүйнөгө белгилүү болгон Мейсен фарфор мануфактурасынын негизделишине жол ачкан.
Бирок маданий гүлдөп-өнүгүүнүн жана сырткы шаан-шөкөттүн артында олуттуу экономикалык көйгөйлөр жашырылган. Людовик XIVтүн сарайына окшош салтанаттуу жашоону каржылоо жана тынымсыз тышкы саясий авантюралар Саксониянын экономикасын алсыратып, мамлекеттик казынаны дээрлик бош калтырган.
Августтун Речь Посполитада жүргүзгөн саясаты туруксуздуктун жана эки жүздүү дипломатиянын айкын мисалы болгон.
Түндүк согушуна Пётр Iнин союздашы катары катышкан Август бир нече жолу Орусиядан жашыруун түрдө Швеция королу Карл XII менен келишүүгө аракет кылган.
1706-жылы швед аскерлеринен оор жеңилүүгө учурагандан кийин ал Альтранштедт тынчтык келишимине кол коюуга аргасыз болгон. Келишимдин шарттары боюнча Август Станислав Лещинскийдин пайдасына Польша тактысынан баш тартып, Москва менен түзүлгөн союзду үзгөн.
Августка таажысын кайтарып берген окуя Полтава салгылашы болгон. Орус аскерлеринин колдоосу менен ал кайрадан Польша тактысына отурган.
Бирок бийликке кайтып келгенден кийин да Август мурдагы саясий интригаларын улантып, Пётр Iге каршы жашыруун союздарды түзүүгө аракет кылган.
Анын жеке бийлигин бекемдөө жана саксон аскерлерин Польшанын аймагында кармап туруу аракеттери шляхтанын катуу нааразычылыгын жараткан. Натыйжада Тарногрод конфедерациясы түзүлүп, өлкө иш жүзүндө жарандык согуштун абалына кептелген.
Бул жаңжал 1717-жылы өткөрүлгөн «Үнсүз сеймде» Орусиянын ортомчулугу менен «жөнгө салынган».
Ошол учурдан тартып Август расмий түрдө Польша королу бойдон калганы менен, иш жүзүндө Россия империясынын вассалына айланган.
Анын улуу державалардын ортосунда өз алдынча саясат жүргүзүүгө жасаган кийинки аракеттеринин баары орус аскерлеринин кийлигишүүсү же шляхтага көрсөтүлгөн каржылык басым аркылуу токтотулуп турган.
Август IIнин өмүрүнүн акыркы жылдарына карата Речь Посполита терең саясий башаламандыкка кептелген.
Чет өлкөлүк державалардын колдоосуна таянган шляхта сеймдердин ишин үзгүлтүккө учуратууну адатка айланткан. Августтун башкаруусунда өткөрүлгөн 18 сеймдин 13ү эч кандай натыйжа бербестен аяктаган.
Мамлекеттик башкаруу системасы бара-бара кыйрай баштаган. Ири жер ээлери мыйзамдарды тоготпой, өз билгендерин жасашкан. Ал эми католик эмес диний топторго карата сабырсыз мамиле коомдогу ички ажырымды ого бетер тереңдеткен.
Королдун жеке жашоосунда да ийгиликсиздиктер аз болгон эмес.
Ал никесиз төрөлгөн уулу Морицке Курляндия тактысын өткөрүп берүүгө аракет кылган, бирок бул планы Орусиянын кийлигишүүсүнөн улам ишке ашпай калган.
Ырахатка жана көңүл ачууга тынымсыз умтулуу, никесиз төрөлгөн балдар жана саясий чыккынчылыктар менен коштолгон монархтын өмүрү 1733-жылдын 1-февралында Варшава шаарында аяктаган.
Өлүм алдында анын айткан сөздөрү тарыхта сакталып калган:
«Менин бүтүндөй жашоом башынан аягына чейин үзгүлтүксүз күнөө менен өттү».
Бул сөздөр анын жеке жашоосундагы жана мамлекеттик саясатындагы үмүттөрүнүн кыйраганын ачуу моюнга алуу катары кабыл алынган.
Август II өзүнөн кийин ажайып кооз Дрезденди калтырган. Бирок ошол эле учурда Речь Посполита саясий жактан алсыраган жана тышкы коркунучтардан дээрлик коргоосуз калган мамлекетке айланган.
Бир кезде Европанын улуу державаларынын бири болгон Речь Посполита бара-бара өз алдынча саясий күч болуу мүмкүнчүлүгүн жоготуп, кубаттуураак коңшу мамлекеттердин ортосунда бөлүштүрүлө турган аймакка айланып калган.
