Август Күчтүүнүн жалгыз мыйзамдуу мураскери болгон болочок король энеси Кристиана Байрейтскаянын тарбиясында, протестант дининин катаал эрежелерине ылайык чоңойгон. Бирок анын тагдыры атасынын геосаясий амбициялары менен алдын ала аныкталып калган эле.
1712-жылы Европа боюнча «Чоң саякатка» чыккан жаш ханзаада Болонья шаарында жашыруун түрдө католик динин кабыл алган. Бул кадам 1717-жылы гана расмий түрдө таанылган. Анын мындай чечими диний ишенимге болгон өзгөчө берилгендиктен эмес, көбүнчө Польша таажысын ээлөө максатынан жана австриялык ханзаада менен пайдалуу нике түзүү үмүтүнөн улам кабыл алынган.
1733-жылы атасы каза болгондон кийин Август III Польша мураскерлиги үчүн болгон согуштун чордонунда калган. Франция Станислав Лещинскийди кайрадан тактыга отургузууга аракет кылганына карабастан, Август 1734-жылдын 17-январында орус аскерлеринин коргоосу астында король деп жарыяланган.
Аны колдогон шляхталар азчылыкты түзгөнүнө карабастан, 1736-жылдагы сеймде расмий түрдө таанылышы анын бийлигин бекемдеген.
Август III атасынын ашып-ташкан энергиясын мурастай алган эмес, бирок анын шаан-шөкөткө жана байлыкка болгон кумарын толугу менен кабыл алган.
Ал мамлекеттик башкарууну дээрлик толугу менен өзүнүн ишенимдүү адамы, биринчи министр граф Брюлга өткөрүп берип, өзү искусство чыгармаларын чогултууга берилген.
Дал анын башкаруусунда Дрезден сүрөт галереясы дүйнөлүк деңгээлдеги көркөм шедеврлер менен толукталган.
Король Речь Посполитага өзгөчө жылуу мамиле кылган эмес жана өлкөгө зарылчылык болгондо гана келип турган. Анын Гродно шаарына жасаган сапарлары көп учурда ири аңчылык жортуулдарына айланган.
Тарыхчылар 1752-жылы Беловеж токоюнда уюштурулган аңчылыкты өзгөчө белгилешет. Ошол учурда монархтын көңүл ачуусу үчүн 42 зубр өлтүрүлгөн.
Август IIIтүн тушунда мамлекеттик башкаруу аппараты дээрлик толугу менен иштебей калган.
Анын башкаруусунун бүткүл мезгилинде 1736-жылы өткөрүлгөн бир гана сейм ийгиликтүү аяктаган. Калган 14 сейм liberum veto — бир депутаттын каршы добушу менен чечимди жокко чыгаруу укугунун колдонулушунан улам үзгүлтүккө учураган.
Саясий турмуш борбордон аймактарга, паракорчулук кеңири жайылган жергиликтүү сеймиктерге көчкөн. Ал эми жогорку сейм соту өз ишин токтоткон.
Коомдо моралдык башаламандык өкүм сүрө баштаган. Таасир үчүн күрөшкөн магнаттар саясатты өзүмчүлдүк менен атак-даңкты сатып алуу жана сатуу аянтчасына айландырышкан.
Ошол эле учурда күчтөнүп бараткан католик чиркөөсүнүн таасири астында православие жана протестант дининин өкүлдөрүнө карата кысым барган сайын күчөгөн.
Таң калыштуусу, мамлекеттик башкаруу системасы кризиске кептелип турган мезгилде экономика туруктуу өсүштү көрсөткөн.
Айыл чарбасында акчалай ижара акысына — чинш системасына өтүү активдүү жүргүзүлгөн. Ички рынок кеңейип, шаарларда калктын саны көбөйгөн.
Саксониянын экономикалык башкаруу тажрыйбасынын («камерализмдин») жана ал жактан келген усталардын аркасында соода жанданып, алгачкы мануфактуралар пайда боло баштаган.
1740-жыл Польшадагы Агартуу доорунун башталышы катары белгилүү болгон.
Станислав Конарский билим берүү тармагындагы реформаларды демилгелеген. Ал эми Залуский бир туугандар 1747-жылы Варшава шаарында өлкөдөгү биринчи коомдук китепкананы ачышкан.
Август IIIтүн тышкы саясаты бир катар ийгиликсиздиктер менен коштолгон.
Пруссияга каршы согуштарга тартылган король ата-бабаларынан мураска калган Саксониядан эки жолу ажыраган.
Эң оор жана кемсинтүүчү окуя Жети жылдык согуш мезгилинде болгон. 1756-жылы Пруссия королу Фридрих II саксон армиясын Пирна жанындагы лагерде курчоого алып, Августту алгач Кёнигштайн чебине, андан соң Польшага качууга мажбур кылган.
Августтун башкаруусунун акыркы жылдарында Потоцкийлер менен Чарторыйскийлер сыяктуу таасирдүү магнаттык топтордун ортосундагы күрөш эң жогорку чегине жеткен.
Чарторыйскийлер Орусиянын жаңы императрицасы Екатерина IIнин колдоосуна таянып, королду бийликтен кулатууга даярданып жатышкан.
Бирок 1763-жылдын 5-октябрында Дрезденден Август IIIтүн каза болгону тууралуу кабар келген.
Август III Хофкирхе чиркөөсүндө жерге берилген. Ал Саксониянын бийлигин уулу Фридрих Кристианга калтырган, ал эми Польша тактысына кийинчерээк Станислав Август Понятовский отурган.
Анын башкаруу доору тарыхта «саксондук токтоп калуу мезгили» катары сакталып калган.
Бирок бул саясий жана мамлекеттик солгундоонун артында келечектеги реформаларга жол ача турган күчтөр акырындык менен бышып жетилип жаткан эле.
