1414-жылдын августунда Неаполь дымактуу король Владиславдын (Ладиславдын) азаптуу өлүмү тууралуу кабардан солкулдап турган учурда, мамлекет кайрадан династиялык кризистин босогосунда калган. Маркум монарх мыйзамдуу мураскор калтырбагандыктан, бийликтин оор жүгү Владиславдын бир тууган карындашы Джованна IIнин мойнуна түшкөн. Король Карл IIIнүн кызы, улуу Анжу-Сицилия династиясынын кубаттуу Дураццо бутагына таандык болгон Джованна 41 жашында тактыга отурган. Ошол катаал доор үчүн бул бир топ эле улгайган курак болуп эсептелген. Ошентип, королдук таажы мүнөзү калыптанып калган жана татаал өткөн турмушу бар аялдын колуна тийген.
Джованнанын тактыга отурганга чейинки жашоосу жоготууларга жана саясий айла-амалдарга толгон. Анын биринчи күйөөсү Австриянын герцогу Вильгельм болгон. Бирок 1406-жылы күйөөсүнүн дүйнөдөн кайтышы менен бул нике аяктаган. Жесир калып, көп жылдар бою бийликчил агасынын көлөкөсүндө жашаган Джованна таажыга ээ болгондон кийин өз позицияларын шашылыш түрдө бекемдөө зарылдыгына туш болгон. Ички чыр-чатактардан бөлүнүп-жарылган Неаполь королдугу күчтүү башкаруучуга жана ишенимдүү союздаштарга муктаж эле. Саясий туруктуулукту камсыз кылуу максатында 1415-жылы ханыша экинчи жолу турмушка чыккан. Анын тандоосу француздардын тектүү аристократы, граф Жак II де Бурбонго түшкөн. Бирок бул союз толук ийгиликсиздик менен аяктаган. Өзүнүн дымактары Неаполь сарайынын чыныгы саясий шарттарына жана ханышанын өжөр мүнөзүнө каршы келген граф бийликте кармалып кала алган эмес. Үйлөнүү тоюнан көп өтпөй Жак де Бурбон Джованнаны таштап, маскара болуп өз мекени Францияга биротоло кайтып кеткен. Натыйжада ханыша жакындап келе жаткан коркунучтар менен жалгыз бетме-бет калган.
Ал эми коркунучтар көпкө күттүргөн эмес. Неаполдун үстүнөн эски кандуу кастыктын коркунучтуу көлөкөсү кайрадан пайда болгон. Саясий аренага Анжу герцогу Людовик III чыккан. Ал Неаполдун таажысына болгон укуктарын мурдагы, бирок унутула элек ханыша Джованна Iнин керээзине таянып билдирген. Бул дал ошол атагы жаман чыккан Джованна I эле. Аны бир кезде Джованна IIнин атасы Карл III муунтуп өлтүрүүгө буйрук берген болчу. Эски документке ылайык, Неаполь королдугу азыркы талапкердин чоң атасына — Людовик III Анжуйскийге өтүшү керек эле. Бул юридикалык негизди пайдаланган Людовик III Неаполду күч менен басып алуу үчүн кеңири масштабдагы аракет жасаган.
Айласы кеткен абалга туш болуп, анжуйлуктардын басып кирүүсүнө туруштук берүүгө жетиштүү күчү жок экенин түшүнгөн Джованна II мурда болуп көрбөгөн геосаясий кадамга барууну чечкен. Ал Италиянын чегинен тышкары жакка көңүл буруп, Жер Ортолук деңиз аймагындагы эң кубаттуу монархтардын бири — Арагон королу Альфонсо Vден жардам сураган. 1421-жылы ханыша аны менен жөн гана аскердик союз түзүп тим болбостон, Альфонсону расмий түрдө асырап алып, салтанаттуу түрдө өзүнүн жалгыз мыйзамдуу мураскору деп жарыялаган.
Неаполго келген ишмер жана бийликчил Альфонсо V дароо эле коррупцияга жана анархияга баткан, ички тартиби бузулган мамлекетте катуу тартип орнотууга киришкен. Бирок анын ыкмалары Неаполдун падыша сарайы үчүн өтө эле катаал болуп чыккан. Арагон монархынын тагдыр чечүүчү катасы ханышанын жеке жашоосуна кийлигишүүсү болгон. Джованнага жакын адамдардын зыяндуу таасирин жоюуну көздөгөн Альфонсо Караччиоллини — таасирдүү сарай кызматкерин жана ханышанын сүйүктүү ойношун — камакка алууга буйрук берген.
Бул кадам эбегейсиз жаңжалга себеп болгон. Джованна II үчүн жеке таарыныч мамлекеттик кызыкчылыктардан да күчтүү болуп чыккан. Каарга жана өч алуу каалоосуна алдырган ханыша укмуштуудай саясий бурулуш жасаган. 1423-жылы ал Арагондук Альфонсону асырап алуу тууралуу чечимин эл алдында жокко чыгарган. Андан да таң каларлыгы, Альфонсого кыянаттык кылуу максатында өзүнүн жаңы мураскору катары жакында эле эң каардуу душманы болуп келген Людовик III Анжуйскийди расмий түрдө тааныган!
Бул карама-каршылыктуу союз күтүлбөгөн жерден абдан бекем болуп чыккан. Людовиктин аскердик жардамына таянган Джованна арагондуктарды өлкөдөн кууп чыгууга, борбор шаарды коргоого жана мамлекеттик бийликти өз колунда сактап калууга жетишкен.
Бирок тагдыр башкача чечкен. Людовик III Неаполдун таажысын кийе турган күнгө жетпей, ханышанын өзүнөн мурда дүйнөдөн кайткан. Анжуй династиясынын алдындагы милдеттенмелерине берилген бойдон калган карып бараткан Джованна өлүмүнүн алдында Людовиктин бир тууган иниси — Боорукер Ренени өзүнүн акыркы мураскору кылып дайындаган.
Джованна IIнин өмүрү аягына чыгып, артында чечилбей калган карама-каршылыктардын татаал түйүнүн жана тактынын мураскерлиги үчүн бир катар согуштарды калтырган. Бирок анын өлүмүнүн тарыхый мааниси баарынан мурда башка нерседе жаткан. Джованна II менен бирге бир кезде Карл I Анжуйский тарабынан негизделген байыркы жана кубаттуу Неаполь королдук династиясы биротоло жок болгон. Бул династиялык бутактын түз урпактарынын дүрбөлөңдүү доору аяктап, Түштүк Италиянын тарыхында жаңы династияларга жана жаңы башкаруучуларга жол ачылган.
