Мурад 1404-жылы Амасья шаарында төрөлүп, болгону 12 жашында атасы Мехмед I аны санджакбей кылып дайындаган — бул ага башкаруунун баалуу тажрыйбасын берген. 1421-жылы Мехмед I каза болгондо, 17 жаштагы Мурад такка отуруп, дароо олуттуу көйгөйлөргө туш болду.
Мурун Мураддын таякеси Мустафа Челебини туткунда кармап турган Византия императору Мануил II аны атайылап бошотуп, Осман мамлекетин алсыратуу үчүн «куурчак» катары пайдаланууну көздөдү. Өзүн султан деп атаган Мустафа көптөгөн уч-бейлердин (чек арадагы башкаруучулар) колдоосуна ээ болуп, Румелиянын олуттуу бөлүгүн басып алды. Мурад айлакерлик көрсөтүп, Мустафанын негизги тарапташтарын, анын ичинде визири Жунейдди өз тарабына өткөрүп, 1422-жылы атаандашын талкалап, жазалады.
Ошол замат Мурад византийликтердин интригасы үчүн өч алуу иретинде Константинопольду курчоого алды, бирок башка көтөрүлүштөн улам осаданы токтотууга мажбур болду. Анын кичүү бир тууганы Күчүк Мустафа Караманиддердин колдоосу менен Анатолияда баш көтөрдү. Мурад тез кайтып келип, бул көтөрүлүштү да басып, 1423-жылы бир тууганын жазалады.
Ички душмандар менен эсептешкенден кийин Мурад II Анкара салгылашынан кийин жоготулган жерлерде осман бийлигин калыбына келтирүүгө киришти. 1425-жылга карата ал Анатолиядагы бейликтердин дээрлик баарын кайра көзөмөлгө алды. Жалгыз баш ийбей калган — күйөө баласы, Караманды башкарып турган Ибрагим-бей эле; узак согуштардан кийин Мурад аны вассалдыкты таанууга аргасыз кылды.
Мурад Балкандарда да ийгиликтүү жортуулдар жүргүзүп, 1439-жылга чейин Сербиянын көп бөлүгүн баш ийдирди; 1430-жылы сегиз жылга созулган осаданын аягы менен Салоникини ээлеп, Венеция менен согушка шылтоо берди.
Европалыктардын, айрыкча венгр колбашчысы Янош Хуньядинин османдарга бир нече оор сокку урушу 1444-жылы Сегед келишимин түзүүгө алып келди. Ага ылайык, Мурад тынчтык үчүн Сербияны кайтарып берип, күрөөлөрдү бошотту.
Ошол эле 1444-жылы Мурад тынчтык кепил деп ишенип, капысынан тактыдан 12 жаштагы уулу Мехмед IIнин пайдасына баш тартып, Манисага четтеген. Бирок тынчтык бузулду: папанын легаты Чезарини «каапырлар менен келишим жараксыз» деп жарыялап, венгр падышасы Владислав III жаңы крест жортуулун баштады.
Критикалык учурду эске алып, визир Чандарлы Халил-пашанын кыйытуусу менен Мурад кайра кайтты. 1444-жылдын 10-ноябрында Варна жанындагы салгылашта анын командачылыгындагы осман аскери крестоносчуларды талкалап, Владислав IIIнин өзү да курман болду.
Жеңишке карабай, Мурад кайрадан тактыны уулуна өткөрүп берди, бирок сарай ичиндеги интригалар жана аскердеги туруксуздук аны түбөлүккө кайтып келүүгө мажбур кылды. Акыркы жылдарында ал Балкандардагы согуштарга көңүл буруп, 1448-жылы Косово талаасында Янош Хуньядинин үстүнөн дагы бир улуу жеңишке жетти.
Мурад албан боордоштук кыймылынын лидери Скандербегге каршы да оор, затяжной кампания жүргүздү. Скандербег 1443-жылы осман бийлигине каршы көтөрүлүп, кийинки эки он жылдык бою күрөштү; османдар анын каршылыгын түп тамырынан басып сала алган жок.
Мурад II 1451-жылдын 2-февралында Эдирнеде, болжол менен эпилепсия кармагандыктан көз жумду. Ал Бурсага жерге берилген. Анын согуштарга жана интригаларга бай башкаруусу империяны Анкарадагы кыйроодон кийин кайра тикелеп, аскерий кубатын бекемдеди. Мурад II уулу — келечектеги Константинополдун Жеңүүчүсү — Мехмед IIге жаңы жортуулдарга даяр, туруктуу жана күчтүү мамлекет калтырды.
