Мехмед I султан Баязид I менен анын наложницасы Девлет-хатундан төрөлгөн, тарыхта Осман мамлекетинин «экинчи негиздөөчүсү» катары таанылган.
Мехмеддин жаштыгы күрөшкө толо өткөн. 1399-жылы ал Борбордук Анатолияга наместник (өкүл башкаруучу) болуп жөнөтүлүп, алгачкы башкаруу тажрыйбасын топтоду. 1402-жылы Анкара салгылашында атасы Баязид I Темирден (Тамерлан) жеңилгенден кийин, Мехмед туткунга түшүп калуудан аман калган. Анын ишенимдүү насаатчысы Лала Баязид-паша аны салгылаш талаасынан чыгарып, Амасьяга алып кеткен.
Атасы каза болгондон кийин бир туугандары Сулейман, Иса жана Мехмед мамлекетти өз ара бөлүп алып, ар бири өзүн султан деп жарыялады. Мехмед чыгыш Анатолияны башкарды. Османдык аралык доор (1402–1413) жүрүшүндө ал мамлекетти кайра бириктирүү үчүн ачуу күрөш жүргүздү: 1405–1406-жылдары Иса бир тууганын талкалап, андан соң Сулейман менен айкашсын деп Мусаны Румелияга жөнөттү. Сулейман жеңилген соң, Муса өзү султан деп жарыяланды, бирок 1413-жылы Мехмед Византия императоры Мануил IIнин колдоосуна таянып, аны да жеңди. Ошентип, Мехмед бардык осман ээликтеринин жападан-жалгыз өкүмдарына айланды.
Султан болгон соң, Мехмед I Адрианополдо (Эдирне) таажы кийгизилип, бардык күчүн Темир майдалаган мамлекетти калыбына келтирүүгө жана бекемдөөгө жумшады. Анкара салгылашынан кийин көз карандысыздык алып кеткен анатолиялык бейликтердин дээрлик баарын — Карамандан башкасын — кайра көзөмөлгө алды. Ошол эле маалда өлкөгө дем алуу керектигин түшүнүп, Византия жана Европадагы коңшулар менен тынч мамилелерди кармады.
Бирок тынчтык узакка созулган жок. Ага бир катар көтөрүлүштөргө туш болууга туура келди. Анкара салгылашынан кийин Самарканда туткунда отурган бир тууганы Мустафа Челеби кайтып келип, үлүш талап кылды. Мехмед анын аскерлерин жеңил жеңип, Мустафа качып кетти.
1416-жылы шейх Бедреддин Симави жетектеген күчтүү диний-социалдык кыймыл тутанды. Бул харизматик аалым мүлктүн ортоктугун жана диндердин теңдигин жактаган. Кыймыл кыска убакытта Румелия менен Анатолияга тарады; сектанттар султан аскерлерин эки ирет жеңгенине карабай, акыры талкаланган. Бедреддин 1420-жылы кармалып, жазаланган.
Акыркы жылдарында Мехмед I өзүн Мустафа деп көрсөткөн самозванецтин да көтөрүлүшүн баскан.
Мехмед Iнин жалгыз султан катары бийлиги сегиз жылга гана созулганы менен, чындыгында ал он бир жылга жакын созулган аралык доордун дээрлик баарында империянын негизги бөлүгүн башкарган. Ал Бурсадагы Жашыл мечиттин жанындагы мавзолейде жерге берилген. Мехмед I атасы Баязид бүтпөй калтырган, бабасы Мурад I негиз салган бул мечиттин курулушун аяктап берген. Анын башкаруусу мамлекетке кайра күч жыйноого жана кийинки жеңиштерге даярданууга шарт түзүп, ага «Осман султанатынын экинчи негиздөөчүсү» деген ардактуу ат алып келген.
