Пероз эфталиттер менен болгон согушта каргашалуу түрдө өлгөндөн кийин, Сасанид империясынын тактысы анын уулу Каваддын колуна өткөн. Кээ бир булактарда айтылгандай, Кавад падышанын тирүү калган жалгыз тууганы болгон, бирок анын 484-жылы дароо эле такка отурушу талаштуу маселе бойдон калууда. Ошол эле жылы Пероздун агасы Балаш бийликке келген. Ошол учурда Кавад эфталиттердин колунда туткун болгон, анткени анын атасы төлөнбөй калган контрибуция үчүн аны күрөө катары берген. Бирок дал ушул туткундук учурунда ал эфталит падышасы менен достук мамиле түзүп, бул байланыш кийин анын тагдырында чечүүчү роль ойногон.
488-жылы Балаш кулатылгандан кийин Кавад такка отурган. Анын бийликке келишине күчтүү ак сөөктөрдүн колдоосу себеп болгон. Анын башкы колдоочусу Карен уруусунан чыккан абдан таасирдүү Сухра болгон, ал мамлекетти Каваддын атынан башкарып, падышаны көлөңкөдө калтырган. Кавад мындай көз карандылыкка нааразы болуп, ак сөөктөрдүн үстөмдүгү мамлекеттин биримдигин бузуп жатканын түшүнгөн. Ошондуктан ал Сухрадан арылууну чечкен. Эң кеңири жайылган маалыматтарга ылайык, Кавад Михран уруусунун өкүлдөрүнө кайрылып жардам сураган. Натыйжада Сухра өлүм жазасына тартылган, бирок андан көп өтпөй Кавад өзүнүн союздашы Шапур Михранды да бийликтен четтеткен.
Ак сөөктөргө каршы күрөшүүнүн жаңы жолдорун издеп жүрүп, Кавад коомдук теңдикти жана байлыктын кайра бөлүштүрүлүшүн жактаган насаатчы Маздак жетектеген маздакчылар кыймылына көңүл бурган. Бул окуу, «жалпы жыргалчылык» жана «тең укуктуулук» идеялары менен, карапайым элдин арасында кеңири колдоо тапкан. Кавад бул кыймылды аристократияга каршы элдик күч катары колдонгон.
Кавад Маздакты өзүнө жакындаткан жана айрым касташкан булактар боюнча, маздакчыларга ак сөөктөрдү коркутууга, ал тургай алардын аялдарын «бөлүшүүгө» уруксат берген. Мындай радикал идеялар ак сөөктөр менен дин кызматчылардын катуу каршылыгын жараткан. Ошол эле мезгилде, Кавад өлкөнүн чет жактарындагы көтөрүлүштөр менен (Арменияда, Иберияда жана тморийлердин арасында) күрөшө албай жаткандыктан, аристократия жана жрецтер биригип, 498 же 499-жылы аны тактан кулатышкан. Анын ордуна бир тууганы Замасп падыша болгон.
Кавадды «Унутулуш сепилине» (же «Замок забвения») камашкан, бирок ал жакын досу Сеос менен өзүнүн аялынын жардамы аркылуу качып чыккан. Аялы ага жардам берүү үчүн өз өмүрүн курман кылган. Кавад эфталиттерге качып барып, алардын падышасынан жардам сураган. Эфталит падышасы ага өз кызын никеге берип, кошумча аскер да берген.
501-жылы Кавад эфталиттердин колдоосу менен кайрадан Персиянын тактысына кайтып келген. Ал душмандарынын көбүн кечирип, өлүм жазасына бир гана анын өлүмүн талап кылган Гушнаспдадды тарткан. Такка экинчи жолу кайткандан кийин Кавад абайлап, мурункудай радикал саясат жүргүзбөй, маздакчылардан акырындап алыстай баштаган. Ал алардын кыймылы өз миссиясын аткарганын түшүнгөн, бирок алардын идеяларын андан ары жайылтуу мамлекеттин кыйрашына алып келерин аңдаган.
Кавад козголоң чыгарган уруулардын баарын баш ийдирип, 502-жылы Византияга каршы согуш баштаган. Себеби Византия императору Анастасий Персияны варварлардан коргоо үчүн төлөнүүчү салыкты берүүдөн баш тарткан. Кавад аскерлерди өзү жетектеп, Арменияны талкалап, үч айлык курчоодон кийин Амиду шаарын басып алган. Андан кийинки согуштук аракеттер 506-жылы тынчтык келишими менен аяктаган, анын шарттарына ылайык Византия Персияга чоң өлчөмдө алтын төлөгөн.
Өмүрүнүн акыркы жылдарында Кавад өзүнүн кичүү уулу Хосровду мураскер кылуу үчүн Византия императору Юстинге кайрылып, Хосровду «асыл бала катары асырап алууну» сунуштаган. Бирок бул сүйлөшүүлөр ийгиликсиз аяктап, сарай ичинде Хосровду жактагандар менен ага каршы болгон топтордун ортосунда тирешүү башталган.
Каваддын башкаруусунун кульминациясы маздакчылар кыймылынын талкаланышы болгон. 528 же 529-жылы атайын уюштурулган диний талаш учурунда Маздак еретик деп жарыяланып, өзүнүн жолдоочулары менен кошо кармалып, өлүм жазасына тартылган. Уламыш боюнча, ханзаада Хосров өзү да бул жазалоого катышкан. Бул окуя Каваддын революциячыл идеялардан биротоло баш тартканын жана ак сөөктөр менен дин кызматчылар менен келишимге келгенин билдирген.
Каваддын акыркы жылдары Византия менен жаңы согуштар менен белгиленген, анда ал ар кандай ийгиликтерге жеткен. Ал 531-жылы болжол менен 82 жашында каза болгон.
Бардык саясий турбуленцияларына карабастан, Кавад I өз доорунун көрүнүктүү падышаларынын бири болгон. Дал анын тушунда кийин анын уулу Хосров I Ануширван уланткан улуу реформалардын негиздери түптөлгөн. Ал салык системасын тартипке келтирип, аскерди чыңдаган, бул Сасанид империясын кайрадан дүйнөдөгү күчтүү державалардын бири кылган. Анын саясий акылы, айлакерлиги жана чечкиндүүлүгү аны эки жолу такка кайтарып, мамлекетти гүлдөп-өнүгүүгө алып келген.
