Карл Улуу Пипин Кысканын улуу уулу болуп, европалык орто кылымдын эң көрүнүктүү башкаруучуларынын бири болду. Так төрөлгөн күнү менен жери так белгилүү эмес, бирок көпчүлүк тарыхчылар аны б.з. 747 же 748-жылдары төрөлгөн деп эсептешет. 754-жылы өз династиясынын легитимдүүлүгүн бекемдөө үчүн ал жана иниси Карломан Рим папасы Стефан II тарабынан падышалыкка майланган. Атасы каза болгондон кийин алар Франк мамлекетин бөлүшкөн, бирок экөөнүн мамилеси бат эле чыңалт болуп кетти.
771-жылы Карломан капысынан каза болуп, Карл кырдаалды пайдалануу менен инисинин жерлерин өзүнө кошуп алып, франктардын жападан-жалгыз башкаруучусу болуп калды. Ушундан тартып Франк мамлекетин кеңейтүү жана бекемдөө максатындагы анын улуу жортуулдар доору башталды.
Карл Улуунун бийлиги тынымсыз аскерий кампаниялар менен коштолгон жана акыры зор империяны түзүүгө алып келген. Эң узак жана кан төгүүчү согуш 33 жылга созулган бутпарас сакстар менен күрөш болду. Карл I Саксонияга бастырып кирип, алардын ыйык жайларын талкалады, бирок Видукинд жетектеген сакстар өжөр каршылык көрсөтүштү.
Карл I сакстарды багындырууда катаал чараларды колдонуп, анын ичинде 782-жылы жапырт жазалоолорду жүргүзгөн; акырында күчкө салып христианчылоонун натыйжасында жеңишке жетти. 785-жылы Видукинд багынып, чөмүлүп, Карлга берилгендик антын берди.
773-жылы папа Адриан I лангобард падышасы Дезидерийге каршы жардам сурап Карлга кайрылды. Франк аскери Альп тоолорунан ашып өтүп, Павияны курчоого алды. 774-жылы Дезидерий багынып берди, ал эми Карл «франктардын жана лангобарддардын падышасы» деген наамды кабыл алды. Бул Галлия менен Италияны бир мамлекетке бириктирүүгө мүмкүндүк берип, франктардын күчүн жана таасирин кыйла арттырды.
778-жылы Карл I Сарагосанын мусулман губернаторунун өтүнүчү боюнча Испанияга жортуул уюштурду. Бирок жортуул ийгиликсиз аяктады. Артына кайтып баратып Ронсеваль капчыгайында анын артта келе жаткан кошуунун басктар талкалап, салгылашта атактуу Роланд курман болду. Ал кийин «Роланд тууралуу ыр» эпосунун баатырына айланган.
791–803-жылдары Карл I көчмөн аварларга каршы оор согуш жүргүздү. 796-жылы анын уулу Пипин кагандын «столицасы» саналган ири чептелген лагерди (ринг) басып алып, абдан чоң олжо түшүрдү. Натыйжада аварлар эл катары жоголуп, алардын жерлери келечектеги Австриянын аймагына айланды. Карл I союздаштарын коргоп жана чек араны чыгышка жылдыруу үчүн славян уруулары менен да ийгиликтүү согушкан.
800-жылы Карл I Римге келип, папа Лев III менен жергиликтүү ак сөөктөр ортосундагы кайым айтышты жөнгө салууга аракеттенди. 800-жылдын 25-декабрында, Рождество массасы маалында, папа күтүүсүздөн Карлдын башына императордук таажыны кийгизди. Бул окуя Византияда нааразычылык жараткан менен, Карлды Батыштын императору — Рим империясынын символдук мураскери катары бекитип койду.
Карл Улуу реформалардын бир топ топтомун өткөрдү: ал империяны округдарга (графтыктарга) жана чек ара аймактарына (маркграфтыктарга) бөлүп, аларды өзү дайындаган графтар жана маркграфтар башкарар болду. Карл акча системасын бир ыңгайга келтирип, күмүшкө негизделген монометаллизмди (ливр жана денье) киргизди жана өлчөмдөр менен салмак бирдиктеринин бирдейлигине кам көрдү.
Карл илим менен искусствого колдоо көрсөтүп, сарайында «Палатин академиясын» түздү. Анда анын балдары жана сарайдагылар билим алышкан. Ал өзүн Алкуин сыяктуу окумуштуулар менен курчап, айрыкча руханийлер арасында билимдин жайылышына кам көрдү. Дал Карлдын тушунда Батыш Европада «Каролинг кайра жаралуу доору» башталып, Батыш Рим империясынын кулашынан кийинки «караңгы кылымдардан» кийинки маданий жандануунун негизи салынды.
Карл Улуу чиркөө ишине да активдүү кийлигишип, епископтор менен аббаттарды дайындады жана кудайга сыйынуу тартибин (литургияны) бир нускага келтирди. Ал өзүн чиркөө коргоочусу жана анын жыргалчылыгын көздөгөн камкору катары көргөн.
Өлүмүнүн алдында, 813-жылы, Карл I аман калган жалгыз уулу Людовикти шерик башкаруучу жана мураскери катары таап, таажылатты. 814-жылдын 28-январында ал Ахенде дүйнөдөн кайтты.
Карл Улуу өзүнөн кийин зор империя калтырды. Ал кийинки бөлүнүүлөргө карабастан, орто кылымдык Европанын калыптанышына абдан чоң таасир тийгизди. Анын бийлиги маданий гүлдөп-өсүү — «Каролинг кайра жаралуу доору» менен белгиленип, континенттин маданий жана саясий өнүгүшүнө узакка созулган из калтырды. XII кылымда ал антипапа Пасхалий III тарабынан ыйыкталган жана бүгүнкү күнгө чейин Ахенде шаардын ыйык колдоочусу катары урматталат.
