Фридрих I Барбаросса Швабиянын герцогу Фридрих II Одноглазый менен Бавариялык Юдифанын үй-бүлөсүндө төрөлгөн. Ал Германия падышасы Конрад IIIнин жээни болчу. 1147-жылы атасы каза болгондон кийин, Фридрих Швабия герцогдугун мурастаган. Ошол эле жылы ал Экинчи крест жортуулуна катышып, эр жүрөктүгү жана рыцардык намысы менен даңкка жетти. Бул сапарда ал көптөгөн замандаштарынын урматын алды. Конрад III өлөр алдында немец княздарына Фридрихти өзүнүн мураскери катары тандап берүүнү васият кылган. Натыйжада, 1152-жылдын 4-мартында Фридрих Германия тактысына отурду.
Жаңы падыша күчтүү денелүү, акылдуу жана чечкиндүү адам болгон. Ал мыкты рыцарь, даңкка умтулган жана адилет башкаруучу катары белгилүү эле. Бирок, ошол доордогу көпчүлүк өкүмдарлар сыяктуу эле, ал да каарданганда өтө катуу жана кечиримсиз болгон. Анын өмүрүндөгү эң чоң максаты Карл Улуу түзгөн империянын улуулугун кайра жандандыруу болчу.
Фридрих Барбаросса аскердик өнөрдүн чебери катары даңкка жетти. Ал өз доорундагы эң күчтүү армиялардын бирин түзүп, аны оор куралдуу рыцардык атчан кошуундарга негиздеди. Ал рыцардык каада-салттарды ыйык нерсе катары сактап, «чыныгы рыцарь» болуу укугу тектүү адамдарга гана таандык деп эсептеген.
1155-жылы Фридрих I Ыйык Рим империясынын императору болуп, мамлекетти бекемдөөгө багытталган саясатты баштады. Ал Италия, ошол учурда дээрлик толугу менен көз карандысыз болуп калган өлкө, кайра империянын бийлигине кайтууга тийиш деп эсептеген. Мунун айынан ал Италияга алты жолу жорук уюштурган.
Биринчи жорук 1154-жылы башталган. Максат Римдеги бийликти өз колуна алган сенатты басуу эле. Фридрих падышалык таажыны римдиктердин колунан алуудан баш тарткан, анткени ал өзүн Карл Улуу сыяктуу мураскор деп эсептеген. 1155-жылдын 17-18-июнуна караган түнү анын аскери Ыйык Петр чиркөөсүн курчап, ошол жерде Папа Адриан IV аны салтанаттуу түрдө император катары таажылаган. Бирок эртеси эле римдиктер көтөрүлүп, Фридрих шаарды таштап чыгууга аргасыз болгон.
1158-жылы ал Италияга экинчи жолу жортуул жасаган. Максат Ломбардиядагы башкы каршылык борбору болгон Миланды багынтуу. Шаар дээрлик каршылык көрсөтпөстөн багынып, Фридрих акча чыгаруу жана салык жыйноо укугун императордук бийликтин өзгөчө укугу катары жарыялап, жаңы башкаруу эрежелерин киргизди.
Бул саясат Ломбардия шаарларынын күчтүү нааразычылыгын жаратты. 1159-жылы Милан кайра көтөрүлдү. Фридрих Креманы курчап, алты айлык оор курчоодон кийин шаарды басып алып, толугу менен талкалады. Ошол эле учурда ал Папа Александр III менен кайым айтышка кирип, өзүнө ылайык антипапа Виктор IVтү колдогондугу үчүн чиркөөдөн чыгарылган.
1161-жылы ал дагы бир жолу Миланды курчап, 1162-жылы шаар багынып бергенде, император аны жер менен жексен кылып, тургундарын төрт коргоосуз кыштактарга таратып жиберүүнү буйруган.
1167-жылы он алты шаар биригип, Ломбардия лигасын түзүп, эркиндиктерин сактап калууга ант беришти. Фридрихтин аскер күчү жетишсиз болгондуктан, ал Италиядан качууга мажбур болду. Германияда ал жети жыл бою жаңы армия топтоп, 1174-жылы Италияга бешинчи жолу жортуул жасады. Бирок бул жолу анын армиясы аз болуп, Алессандрияны ала алган жок.
Фридрих Германиядагы эң күчтүү герцог өзүнүн тууганы Генрих Арстандан жардам сураган, бирок ал баш тарткан. Бул император үчүн чоң жек көрүү болду. Акыры, 1176-жылдын 29-майында Фридрихтин аскери Ломбардия лигасынын армиясы менен Леньяно шаарында салгылашып, катуу жеңилди. Немис рыцарьлары талкаланып, император өзү атынан жыгылып, араң аман калган.
Бул жеңилүүдөн кийин Фридрих чоң концессияларга барууга аргасыз болду. 1177-жылы Венецияда ал Папа Александр III менен элдешип, аны мыйзамдуу понтифик катары тааныды. 1183-жылы Констанц шаарында Ломбардия лигасы менен тынчтык келишимине кол коюлду: шаарлар императорду сюзерен катары таанышты, ал болсо алардын байыркы эркиндиктерин бекемдеди.
Германияда болсо ал Генрих Арстандын жардам берүүдөн баш тартуусун себеп кылып, анын бардык аймактарын тартып алган. 1181-жылы Генрих Эрфуртка келип, кечирим сурап, үч жылдык сүргүнгө жөнөтүлгөн.
1189-жылы Фридрих крест көтөрүп, Үчүнчү крест жортуулуна катышты. Ал өзүнүн аскерин Византия империясы аркылуу жөө жетектеп барды. Бирок Византия императору Исаак II Ангел немис аскерлеринин күчүнөн коркуп, Фридрихтин элчилерин камап койгон. Бул окуя императордун каарын туудуруп, ал Константинополго чейин армиясын сүрөп барды. Ошондон кийин гана Исаак тынчтык сүйлөшүүгө макул болуп, азык-түлүк жана кемелер менен жардам берди.
1190-жылдын 10-июнунда Фридрих Анадолу аймагындагы Селиф дарыясынан өтүп жатканда оор соот кийимчен бойдон атынан кулап, сууга чөгүп кеткен. Айрым булактар боюнча, ал ысыктан чарчап, сууга түшүп эс алууга аракет кылганда жүрөгү кармап калган. Ошентип, орто кылымдын эң күчтүү императорлорунун бири болгон Фридрих I Барбароссанын өмүрү аяктады. Анын улуу максаты Карл Улуунун империясын кайра жаратуу ишке ашпай калды.
