Келечектеги падыша Гуго Капет болжол менен 939–941-жылдардын аралыгында, чоң ыктымалдык менен Дурдан шаарында төрөлгөн. Ал Рейн менен Маас дарыяларынын ортосундагы аймактан чыккан таасирдүү франктык Робертиндер тукумунан болчу. Робертиндердин күч-кубаты алардын түпкү атасы Роберт Күчтүүнүн (Роберт Сильный) аракеттери менен түзүлгөн. Ал ата-бабаларынын рейн аймактарындагы жерлеринен Неистрияга көчүп келип, кеңири жерлерди топтогон. Бул аймак шарттуу түрдө «Робертиндер мамлекети» деп аталган. Анын курамына Анжу, Вандом, Мэн жана кийин Париж графтыктары кирген. Бул Сена менен Луара дарыяларынын ортосунда жайгашкан аймак «Неистрия маркасы» деп аталып, анын чыгыш бөлүгү келечектеги Капетингдердин падышалык доменинин негизи болгон.
Роберт Күчтүүнүн уулдары Эд жана Роберт өз тукумунун таасирин бекемдөөнү улантышты. Эд 887-жылы Карл III Толстый кулатылгандан кийин Батыш-Франк падышалыгынын падышасы болуп шайланган. Анын бир тууганы Роберт I болсо 922-жылы такка отурган. Гуго Капеттин атасы Гуго Улуу падышалыктагы эң күчтүү магнаттардын бири болгон, бирок 936-жылы ал тактыдан баш тартып, Каролинг Людовик IV Заморскийдин шайланышына демилгечи болгон. Бул кадам, сыягы, падышалыкта тынчтык орнотуу жана анын негизги атаандашы Герберт II де Вермандуага сокку берүү максатында жасалган. Жаңы падыша Людовик IV Гуго Улууга «франктардын герцогу» деген титул ыйгарган жана аны «биздин бардык падышалыктарыбыздагы бизден кийинки экинчи адам» деп атаган. Бирок Гуго Улуунун амбициялары аны Людовик IV менен узакка созулган кагылышууга алып келген жана бул жаңжал падышанын 954-жылы өлгөнүнө чейин уланган.
Гуго Капеттин апасы Гедвига Саксонка Чыгыш-Франк падышалыгынын падышасы Генрих I Птицеловдун кызы жана император Оттон Iдин карындашы болгон. Оттон I Робертиндердин өтө күч алышын каалабай, падыша менен вассалынын ортосундагы тең салмактуулукту сактоого умтулган. Айрым булактарга караганда, келечектеги падыша Гуго классикалык билим албай, латын тилин да билген эмес.
956-жылы Гуго Улуу көз жумганда, анын уулу Гуго Капетке 17 жаш чамасында болчу. Ал Неистрия маркграфтыгына жана франктардын герцогу титулуна мураскор болгон. Робертиндердин мурасталган жерлери анын бир туугандарынын ортосунда бөлүштүрүлгөн: кичүү бир тууганы Оттон Бургундияны алган. Кийин Оттон каза болгондо, Бургундия үчүнчү бир тууганы Эд (Генрих деген ат менен) тарабынан мураска алынган. Тарыхчылардын пикиринде, бул бөлүштүрүү династиянын күчүн сактап калуу үчүн атайын ойлонулган саясат болгон.
Бир туугандарынын жаштыгына байланыштуу алардын камкору апасынын тууганы, император Оттон Iдин бир тууганы Кёльн архиепискобу Бруно болгон. Бруно ошол эле учурда Людовик IVтүн уулу жаш падыша Лотардын да камкору болчу. Лотарь Гугонун жаштыгынан пайдаланып, Бургундиядагы аймактарын кеңейтүүгө аракет кылган, бул Гуго менен кагылышууга алып келген. Бирок архиепископ Брунонун кийлигишүүсү менен 960-жылы элдешүү болуп, Гуго жана анын бир тууганы Оттон Лотарга ант берип, ал өз кезегинде Гугонун герцогдук титулун тааныган.
Гуго Капеттин аймактары Париждин түндүгү менен Орлеандын түштүгүнүн ортосунда жайгашкан жана бир нече чакан шаарларды камтыган. Мындан тышкары, Гуго Сен-Мартен-де-Тур жана Сен-Дени сыяктуу ири монастырлардын светтик аббаты болгон. Бирок атасы сыяктуу күчтүү эмес эле: анын аймактары бөлүнүп-жарылып, Блуа жана Анжу графтары сыяктуу феодалдар дээрлик көз карандысыз болуп алышкан. Блуанын графы Тибо Плут Гуго Улуунун мурдагы вассалы болуп, Гуго Капеттин жеке душманына айланган, ал эми Анжу графтары анын союздаштары бойдон калган.
Бир тууганы Оттон 965-жылы каза болгондон кийин, Гуго бир тууганы Эд Генрихти Бургундиянын герцогу кылып шайлоону уюштурган, бул Робертиндердин түндүк Франциядагы таасиринин сакталып турганын көрсөтөт. Кийин Гуго падыша Лотарды император Оттон IIге каршы күрөшүндө колдогон 979-жылы Ахенге жортуулга катышып, Парижди коргоп, императорду артка чегинүүгө мажбурлаган. Бирок 981-жылы Римде Гуго менен Оттон IIнин жолугушуусу герцог падышанын артынан жашыруун сүйлөшүүлөр жүргүзгөнүн көрсөтөт.
986-жылы падыша Лотарь каза болуп, анын уулу Людовик V Гугонун камкордугунда калган. Бирок Людовик V болгону 14 айлык башкаруудан кийин аң уулоодо капысынан каза тапкан. Тактын мыйзамдуу мураскору анын агасы Карл Лотарингиялык болчу, бирок анын падышалыктагы көптөгөн душмандары жана император Оттон IIге вассалдык көз карандылыгы аны падышалыкка ылайыксыз фигура кылган.
987-жылдын май айында Санлис шаарындагы ассамблеяда феодалдык знатьтин көбү франктардын герцогуна ыктап калган. Реймс архиепискобу Адальберон сүйлөп, Карл такка татыксыз, ал эми герцог Гуго бардык падышага тиешелүү сапаттарга ээ экенин жарыялаган. Гуго Капет бир добуштан колдоо алып, 987-жылдын 3-июлунда Нуайон шаарында майланып жана таажыланып, Капетингдер династиясынын башталышына негиз салган.
Өз династиясынын бийлигин чыңдоо үчүн Гуго жарым жылдан кийин эле уулу Роберт II Благочестивыйды кош-падыша катары таажылап, шайлоо өткөргөн эмес. Уулдарын тирүү кезинде эле такка отургузуу салты падышалыктын шайлоочу мүнөздөн мураскердикке өтүшүндө маанилүү роль ойногон.
Башкаруусунун башында Гуго чыныгы бийликке Париж менен Орлеандын ортосундагы өз мурастуу жерлеринде жана айрым аббатстволор менен епископтуктарда гана ээ болгон. Ал айрым ири аймактык княздар менен тең, ал тургай кээ бирлеринен алсыз эле, жана алар аны формалдуу гана тааныган. 988-жылы Карл Лотарингиялык Гуго менен согуш баштап, Лан шаарын басып алган. Гуго жана Роберт шаарды курчоого алышкан, бирок чегинүүгө мажбур болушкан.
989-жылы Карл Лотарингиялык дагы бир ийгиликке жетишкен Гуго тарабынан Реймс архиепискобу болуп дайындалган падыша Лотардын мыйзамсыз уулу Арнульф ага шаарды өткөрүп берген. Бирок 991-жылдын 29-мартында Карл менен Арнульф Лан епискобунун чыккынчылыгы аркылуу кармалып, Гуго Капетке тапшырылган. Карл Лотарингиялык 995-жылдан кеч эмес Орлеандагы түрмөдө каза болгон.
Жеңишке жеткен Гуго Арнульфту айыптап, Реймс архиепискобу кылып Герберт Орильякскийди (кийин Папа Сильвестр II) дайындаган. Бул кадам Папа Иоанн XV менен кагылышууга алып келген, анткени папа архиепископторду дайындоо жана бошотуу укугуна өзүн ээ деп эсептеген. Гуго папанын талаптарын этибарга алган эмес, бирок кийин чиркөөнүн синоду Арнульфко чыгарылган өкүмдү мыйзамсыз деп тапкан, бирок Арнульф Гугонун өлүмүнө чейин камакта калган.
Падыша Гуго Капет 996-жылдын 24-октябрында Шартр шаарынын жанында чечек оорудан каза болгон. Ал атасы сыяктуу эле Сен-Дени базиликасында жерге берилген.
«Капет» (Capet) деген каймана аты ага тирүүсүндө берилген эмес, ал биринчи жолу XI кылымда кездешет. Ал, сыягы, латинче cappa аббаттар кийген баш кийим деген сөздөн келип чыккан, анткени Гуго жана анын атасы бир нече чоң монастырлардын светтик аббаттары болушкан.
Гуго Капеттин инсандыгы боюнча тарыхый баалар ар түрдүү. Орто кылымдарда анын бийлиги көп учурда шек туудурган жана анын «төмөн тектүү» (Париж эт сатучусунун уулу) экенин айткан антикапетингдик уламыштар чыккан, бул уламышты Данте Алигьери да колдонгон.
Жаңы доордо Огюстен Тьерри сыяктуу тарыхчылар Гугону «улуттук башаттын алып жүрүүчүсү», «германдык Каролингдерге каршы турган француздук башталыштын символу» катары көрүшкөн. Бирок кийин Фердинанд Лот жана Шарль Пти-Дютайи сыяктуу орто кылым изилдөөчүлөр Гугонун такка келиши жаңы доордун башталышы эмес, ошол кездеги феодалдык тартиптин табигый уландысы болгонун белгилешкен. Пти-Дютайи династиянын алмашуусун «тарыхчылар ойлоп тапкан ыкма» деп атаган. Азыркы тарых илиминде Гуго Капеттин такка келиши «замандаштары тарабынан дээрлик байкалбаган окуя» катары бааланат.
Өзүнүн жеке сапаттарына карабастан, анын шайланышы Францияны бир нече кылымдар бою башкарган Капетингдер династиясынын башталышы болгон.
