Филипп V, Узун деген лакап ат менен белгилүү болгон, тактыга отурганга чейин Пуату графы деген наамды алып жүргөн. Анын кыска падышачылыгы Франциядагы мыйзам чыгаруунун өнүгүшүндө жана падышалык бийликтин чыңдалышында маанилүү роль ойногон.
1314-жылы улуу агасы Людовик X Талашчаак капысынан каза болгондон кийин, Филипп иниси Людовиктин жесири Венгриялык Клеменция төрөй электе өзүн регент деп жарыялаган. Ханыша уул төрөгөндө Жан I Посмертный Филипп регенттигин уланткан. Бирок наристе падыша болгону беш эле күн жашаган. Бул окуя Филиппке өтө пайдалуу болуп чыккандыктан, эл арасында анын баланын өлүмүнө тиешеси бар деген ушак тараган.
Тактыны өзүнө жана мураскорлоруна биротоло бекемдөө үчүн Филипп Францияда Салия мыйзамын мураскерликке байланыштуу колдонгон алгачкы падышалардын бири болгон. Бул мыйзам аялдарга падышалык тактыны мурастоого же өз тукумдары аркылуу өткөрүүгө тыюу салган. Ошентип, ал Людовик Xнин улуу кызы Жаннаны жана анын тукумун такка болгон укуктан четтеткен.
Филипп V шашылыш чакырган Генералдык штаттар Королдук кеңештин аялдарды мураскорлуктан чыгаруу чечимин колдоп, Филиппти Франциянын мыйзамдуу падышасы катары тааныган. Филипп Vнин такка чыгышы Салия мыйзамынын биринчи жолу колдонулушу болгон жана кийинчерээк Капетингдердин улуу тармагы токтогондон кийин, бул мыйзам Столеттик согуштун башталышына негиз болуп калган.
Такка отурушу менен эле Филипп V атасынан калган Фландрия менен болгон согушту токтотуп, падышалыктын башкаруусунан таякеси Карл Валуага четтеткен. Ал чын ыкластуу түрдө ички башкарууга көңүл буруп, администрацияда тартип орнотууну көздөгөн.
Филипп Vнин башкаруусу Капетингдердин ишмердигин жыйынтыктоочу доор катары каралат: мурда мыйзамдаштырылбаган көптөгөн салттар анын тушунда расмий түрдө укуктук формага келтирилген. Бул ишти ишке ашыруу үчүн Филипп бир нече жолу жыйындар өткөрүп, Генералдык штаттардын ордуна шаар өкүлдөрүнүн кеңешин чакырууну артык көргөн.
Филипп V эки ири реформаны ишке ашырууну пландаган, бирок убакыттын тартыштыгынан аларды толук бүтүрө алган эмес. Ал падышага монета чекан кылуу укугун (монеталык регалия) кайра кайтарууну каалаган, анткени бул укук феодалдык башаламандыктын мезгилинде жоголгон эле. Ошондой эле ал өлкө боюнча ар түрдүү болгон өлчөм жана салмак системасын бир калыпка келтирүүнү максат кылган.
1321-жылдын август айынын башында Филипп V дизентерия жана безгек менен ооруп калган. Оору беш айга созулуп, падыша 1322-жылдын 2нен 3үнө караган түнү каза болгон.
Өзү киргизген Салия мыйзамы Филиппке өлгөндөн кийин «жакшы кызмат кылган жок», анткени анын уулу жок болуп, болгону кыздары калган. Натыйжада такты анын иниси Карл IVке өткөн. Жаңы падыша Филипп V жүргүзгөн ички саясаттын көпчүлүгүн улантпай, бийликтин реалдуу рычагдары кайрадан Карл Валуага өткөн.
