Джедкара Исесинин башкаруу мөөнөтүн так аныктоо илимий талаштардын предмети бойдон калууда, бирок бардык булактар анын доору узак болгонун көрсөтөт. Турин падышалык папирусунда санын аягы гана — 8 — сакталып калган, бул египтологдорго 28 же атүгүл 38 жыл башкарган болушу мүмкүн деген божомол кылууга мүмкүндүк берет. Антик тарыхчы Манефон, аны Танхерес деп атаган, ага 44 жыл бийлик ыйгарган. Археологиялык табылгалар да бул таасирдүү сандарды ырастайт: акыркы белгиленген дата «22-мал саноо жылына» тиешелүү (мал каттоосу), ал салттуу эки жылдык цикл боюнча 44 жыл башкарууну билдирет. Фараондун такта узак отурганына дагы бир маанилүү далил — Хеб-сед юбилейинин белгилениши; ошол майрамга арналган жазуусу бар кооз алебастр вазасы бүгүн Луврда сакталууда.
Джедкара Исеси падышалык титулатураны реформалаган башкаруучу катары тарыхка кирген. Дал ал биринчи болуп Са-Ра («Ра уулу») деген атактуу титулду өзүнүн жеке ысымы Исесинин алдында колдонгон. Бул фараондун Күн кудайынан түз тукум улаганын баса белгилеген. Анын трондук аты Джедкара «Ра кудайынын руху бекем» дегенди билдирет, ал эми Хор ысымы — Джедхау («Көтөрүлүшүндө бекем»).
Исесинин доору борбордон ажыроо процесстери менен мүнөздөлөт: аймактык башкаруучулардын таасири өсө баштаган. Ошол эле мезгилде адамзаттын эң байыркы философиялык эмгектеринин бири — «Птаххотептин насааттары» — жаралган. Птаххотеп, фараондун чати (визири) жана, балким, анын агасы, бул чыгарманы акылмандык жана моралдык тарбия берүү максатында түзгөн деп эсептелет. Мындай эмгектин Джедкаранын сарайында жаралышы ошол доордогу интеллектуалдык жана маданий деңгээлдин жогору экенин көрсөтөт.
Исесинин башкаруусунда Палерм ташы менен байланыш өзгөчө мааниге ээ. Окумуштуулар бул белгилүү жылнаамалар анын башкаруусунун 7-жылына чейин жеткирилген деп эсептешет. Мунун кыйыр далили — «падышалык архивдердин башкы катчысы» болгон визирь Сенеджемибдин мүрзөсүндөгү жазуулар. Ал өз жазууларында фараондун «өз колу менен жазылган» каттарынан үзүндү келтирип, Исеси аны сарайда өзгөчө имарат курганы үчүн мактаганын айтат — балким, дал ошол жерде ата-бабалардын таш жылнаамасы сакталган.
Исесинин тышкы саясаты таң калыштуу активдүүлүгү менен айырмаланган. Негизги күч табигый ресурстарды өздөштүрүүгө багытталган:
— Синай жарым аралы: Вади-Магхарада фараондун «душмандарды жеңип жатканын» көрсөткөн рельефтер табылган. Бул жерге 1400дөн ашык адам катышкан экспедициялар жез жана бирюза алуу үчүн жөнөтүлгөн.
Айн-Сохна порту: Суэц булуңунун жээгинен табылган галереялар жана папирустар бул порт «бирюза тоолоруна» деңиз жортуулдары үчүн активдүү колдонулганын далилдейт.
Нубия жана Пунт: Томас аймагында Исесинин картушу түшүрүлгөн граффитилер табылган, ал эми вельможа Хуфхордун жазууларынан Исесинин тушунда Иам өлкөсүнө (Нилдин үч босогосунан жогору) экспедиция уюштурулганын билебиз. Казыначы Баурджед жетектеген топ падышалык сарайга Борбордук Африкадан алып келинген карлик-пигмейди жеткирген; бул окуя кийин көп муундар бою эскерилген легендага айланган.
Архитектуралык жактан Джедкара Исеси маанилүү чечим кабыл алып, көмүлө турган жерди Абусирден кайра Саккарага көчүргөн. Анын пирамидасы Нефер («Кооз») деп аталып, бүгүн Харам-эш-Шоваф («Күзөтчү пирамида») деген ат менен белгилүү. Негизинин узундугу болжол менен 86,5 метр болуп, ал V династиядагы пирамидалардын эң чоңу болгон.
1945-жылы изилдөөчүлөр Абд эс-Салям жана Л. Варий пирамидага кирип, талкаланган саркофагдын ичинен 50–60 жаштагы эркектин мумиясынын калдыктарын табышкан. 1990-жылдардагы радиокөмүртек анализи бул дене чындап эле V династия дооруна таандык экенин көрсөтүп, анын чоң ыктымалдык менен Джедкара Исесиге тиешелүү экенин тастыктаган. Кызыктуусу, көмүү камерасынын дубалдарында магиялык тексттер али жок болгон; мындай салт анын мураскери Унис учурунда гана башталат.
Маанилүү диний өзгөрүү — Исесинин өз күн храмынын болбошу. Анын мурункулары Ра кудайына арналган ыйык жайларды активдүү курган болсо, Джедкара Сахуранын храмын калыбына келтирүү менен гана чектелген. Бул Осирис культу популярдуулукка ээ болуп, күн дининин абсолюттук үстөмдүгүн акырындап сүрүп чыгара баштаганы менен байланыштуу деп эсептелет.
Бул башкаруучунун скульптуралык сүрөттөрү өтө аз сакталып калган. Белгилүү жалгыз эстелик — 1900-жылы Флиндерс Питри Абидостогу Осирис храмынан тапкан отурган айкелдин акиташтан жасалган фрагменти. Тилекке каршы, фараондун аты жазылган буттарынын төмөнкү бөлүгү гана сакталган. Ошентсе да таштарда жана папирустарда чагылдырылган анын ишмердүүлүгү Египет цивилизациясынын өнүгүшүнө чоң салым кошкон кубаттуу жана акылман башкаруучунун образын жаратат.
