Анын туулган так жылы талаштуу болгону менен, болжол менен 1779-жылдары жарык дүйнөгө келген деп эсептелет. Ал таасирдүү манап Бекмураттын (Менмурат) уулу болгон. Жаштайынан эле Боромбай зирек акылы жана өзгөчө уюштуруучулук жөндөмдөрү менен айырмаланган. Замандаштары аны элинин кызыкчылыгын баарынан жогору койгон алысты көрө билген, эсепчил лидер катары сыпатташкан.
Боромбайдын бийликке келүү жолу анын тууганы Бирназарды бугу уруусунун жогорку манаптыгы кызматынан алмаштыруусунан башталган. Анын таасири тез өсүп, элинин арасында зор кадыр-баркка жеткен. 1816-жылы Боромбай Ысык-Көл ойдуңундагы кыргыздардын Кокон хандыгына каршы көтөрүлүшүн жетектеген. Ал кокончулар ээлеп алган Ысык-Көлдүн түштүк жээгин кайра өз көзөмөлүнө кайтарууга умтулган. Аскер топтоп, Боромбай кокон аскерлерин талкалап, аларды аймактан кууп чыккан. Бул анын аброюн андан ары бекемдеп, коңшу державалар менен дипломатиялык мамилелерди жолго салууга өбөлгө түзгөн.
Боромбай бий Россия жана Цин империялары менен бекем дипломатиялык байланышты орнотту. Кытай императору аны Ысык-Көл менен Текестин толук кандуу башкаруучусу катары таанып, султандык бийликтин белгилерин жиберген. Ошол мезгилдеги документтерде Боромбай «Ысык-Көл менен Текестин султаны, бугу уруусунун жогорку жана мыйзамдуу өкүмдары» деген наамды алып жүргөнү көрсөтүлөт. Ал Россияга бир нече элчилик да жөнөткөн, алардын натыйжасында соода келишимдери түзүлгөн. Бул келишимдер орус кербендеринин анын жерлеринен коопсуз өтүшүн камсыздап, бугу уруусунун экономикалык өсүшүнө көмөк көрсөткөн.
1842-жылы Кутмалды деген жерде ири курултай болуп, анда күчтүү мамлекет түзүү үчүн бирдиктүү башкаруучуну тандаш максатында кыргыздын бүт төбөлдөрү чогулган. Эң кубаттуу манап катары Боромбай хандыкка башкы талапкер саналган, бирок ал жаш курагын жүйө кылып, бул наамдан баш тарткан. Натыйжада сарыбагыш уруусунун башчысы Ормон хан болуп шайланган.
Адегенде Боромбай Ормон ханды колдогон, бирок убакыт өтүшү менен алардын мамилеси бузулган. Ормон бугулардын байлыгына жана таасирине суктанган соң, деспоттук саясат жүргүзө баштаган, бул көптөгөн жаңжалдарга алып келген. Чырдын туу чокусу Боромбайдын оң колу Балбай баатырды кармап, жазалоо окуясы болду. Каза ханы Кенесары Касым уулуна каршы согуштагы жеңиштен кийин Ормон барган сайын зөөкүрлөнүп, Боромбайдан Ысык-Көлдү өз көзөмөлүнө өткөрүп берүүсүн талап кылган.
Боромбай чатақты тынчтык жолу менен чечүүгө аракеттенген, бирок муну алсыздык катары кабыл алган Ормон хан 1854-жылы анын ээлигине кол салган. Бирок согушка бышып жетилген бугу аскери Ормондун кошуундарын талкалап, аны туткунга алган. Боромбай ханга мындан ары кол салбоо жөнүндөгү антты алып, бошоткусу келген, бирок Ормонду жек көргөн Балбай баатыр аны найза менен жарадар кылып өлтүргөн.
Ормондун өлүмүнөн кийин сарыбагыш уруусу жана Кокон хандыгы менен тынымсыз согуштар башталып, бугуларды алсыратты. Өз элинин бул кагылыштарга чыдап бере албасын түшүнгөн Боромбай коргоону Россия империясынан издөөнү чечти. 1844-жылдан тартып ал Россияга элчилик жиберип турган, акыры 1855-жылдын 17-январында анын элчилери Омскиде Россия падышасына ант беришкен. Бул бугу уруусунун Россиянын карамагына өткөнүн тастыктаган акт болгон. Боромбайдын өзү орус армиясынын полковниги наамын жана башка сыйлыктарды алган.
Боромбай бий 1858-жылы каза болгон. Анын доорунда бугу уруусу күч-кубаттын туу чокусуна жетип, кыргыздардын эң күчтүү жана таасирдүү уруусу болгон, аскери 20 миңге чейин жоокерди түзгөн. Бирок анын көзү өткөндөн кийин уруу биримдигин жоготуп, мурдагы таасири тез солгундаган. Бул Россия империясына бул аймактарда өз протекторатынын таасирин күчөтүүгө мүмкүндүк берип, акырында алар империянын курамына кошулуп кеткен.
