Балдуин IV, «Проказа падышасы» деп аталган, 1161-жылы Иерусалимде төрөлгөн. Ал кезде анын атасы Амори I падыша тактысына жаңыдан отурган эле. Балдуиндин бала чагы ата-энесинин никеси туугандык жакындыктан улам бузулуп, андан кийин атасынын 1167-жылы византиялык ханбийке Мария Комнина менен үйлөнүшү менен өттү. Бул никеден кийин Изабелла аттуу кызы төрөлгөн.
1170-жылы жаш принцтин тагдыры трагедиялуу бурулушка дуушар болду: анын тарбиясын белгилүү тарыхчы Гийом Тирский өз колуна алды. Бир күнү оюн маалында Гийом байкап калды Балдуин башка балдар аны чымчып ойногондо ооруну сезчү эмес. Гийом бул көрүнүштү коркунучтуу белги катары кабыл алып, андан кийин анын божомолу туура чыкты: Балдуинге проказа (лепра) оорусу жабышкан эле. Убакыт өтүп, оору анын денесин кыйнап, акыры көрүнүшүнөн ажыратты.
1174-жылдын 11-июлунда падыша Амори I каза болуп, 15-июлда 13 жаштагы Балдуин Иерусалим тактысына отурду. Анын жаш курагы жана оор илдети ага өз алдынча башкарууга мүмкүнчүлүк берген эмес. Ошондуктан падышалыкты убактылуу регенттер башкарды. Алгач Миль де Планси аттуу сенешаль регенттик кылып, бирок көп өтпөй анын ордун Балдуиндин тууганы граф Раймунд III Триполийский ээледи. Миль де Плансинин табышмактуу өлүмү Раймунддун бийлигин бекемдеди.
Падыша Балдуиндин мураскерсиз калары билинип, тактынын тагдыры анын эже-сиңдилери Сибилла менен Изабеллага көз каранды болуп калды. Сибилла Вифаниядагы монастырда, Изабелла болсо апасы менен Наблуста чоңоюп жатты.
1176-жылы бийликтин туруктуулугун камсыз кылуу үчүн Раймунд III Сибилланы Гийом де Монферратка турмушка берди. Бирок Гийом 1177-жылы безгек оорусунан каза болуп, Сибилла боюнда калган. Көп өтпөй анын уулу келечектеги падыша Балдуин V төрөлдү.
1177-жылы Балдуин өзү бийликти колуна алып, Египетке жорук даярдай баштады жана Византия империясынын колдоосуна ээ болду. Бирок ошол эле жылы Саладин Иерусалим падышалыгына кол салды. Өзүнүн оор абалына карабай, Балдуин тамплиерлер менен биригип, 25-ноябрда Монжизар жанында Саладиндин аскерлерин жеңди. Бул жеңиш жаш падышанын атактуу эрдиги катары тарыхка кирди.
Кийинки жылдары Балдуин мусулмандар менен тынымсыз согуш жүргүздү. 1179-жылы анын аскери Мезафат жанындагы салгылашта жеңилип калды, бирок падыша чоң эрдик көрсөтүп, жоокерлери аны согуш талаасынан көтөрүп чыгышкан. Ошол эле жылы Брод Иакова чебинин кулашы тамплиерлер үчүн чоң жоготуу болду.
1180-жылы Саладин эки жылдык тынчтык келишимин сунуштап, Балдуин аны кабыл алды. Бул падышага ички саясатты жөнгө салууга мүмкүнчүлүк берди.
Ошол эле жылы Балдуин эжеси Сибилланы Ги де Лузиньянга турмушка берип, англиялык падышанын вассалы болгон бул барон аркылуу бийлигин бекемдөөгө аракет кылды. Мындан тышкары, сиңдиси Изабелланы Керактын лорду Онфруа IV менен никелештирди.
1183-жылга келгенде Балдуиндин ден соолугу кескин начарлады: ал толук соолуп, көрүүсүнөн ажырады. Ал Ги де Лузиньянды регент кылып дайындады, бирок көп өтпөй бул чечимине өкүндү. Саладин Керакты курчоого алганда, Ги аракетсиз отуруп, душманды кармап калууга аракет кылган жок. Ачууланган падыша аны регенттиктен четтетти.
Өзүнүн өмүрүнүн аз калганын түшүнгөн Балдуин бийликти беш жаштагы жээни Балдуин Vге өткөрүп берди. 1183-жылдын ноябрында бала-падыша кош башкаруучу катары такка отурду, ал эми регент болуп Раймунд III дайындалды. Балдуин Сибилланын никесин бузууга да аракет кылган, бирок ага жетишпей көз жумду.
Балдуин IV 1185-жылдын 16-мартында 24 жашында оорудан жана саясий интригалардан чарчап каза болду. Анын өлүмү Иерусалим падышалыгынын жаңы, бирок трагедиялуу доорунун башталышын белгиледи. Анын осуяты боюнча, тактыны жээни Балдуин V мурастаган, бирок анын башкаруусу да көпкө созулган эмес.
Балдуин IV тарыхта оор илдетине карабастан, падышалыкты коргоп, Саладин сыяктуу улуу душманды жеңген кайраттуу жана чечкиндүү өкүмдар катары калды. Анын кыска, бирок драмалуу бийлиги Иерусалим падышалыгынын акыркы кыйрашына жол ачкан мезгилди даярдады.
