Жеймс II 1633-жылдын 14-октябрында төрөлгөн. Ал падыша Карл I менен Генриетта Мариянын тирүү калган экинчи уулу болгон. Жаш чагында атасынан Йорк герцогу наамын алган. Жарандык согуш маалында камакка алынып, бирок 1648-жылы континентке качып кетүүгө үлгүргөн.
Сүргүндө жүргөндө Жеймс өзүн таланттуу аскер колбашчысы катары көрсөттү. Ал Франция армиясында башкы маршал Тюренндин командачылыгы астында кызмат өтөп, кийин агасы Карл II Испания менен бириккенде, ага каршы да салгылашкан. 1660-жылы Стюарттар Реставрациялангандан кийин Жеймс Англияга кайтып келип, Шотландиядагы Олбани герцогу наамын алды. Карл II аны флоттун башкы адмиралы кылып дайындап, 1665-жылы ал Лоустофт салгылашында голланддарды жеңген.
Дал ушул мезгилде Жеймс католицизмге улам көбүрөөк ыктап, протестант Англиясында тынчсыздануу жараткан. Биринчи жубайы Анна Хайд каза болгондон кийин ал ачык түрдө католик динин кабыл алды. 1673-жылы парламент католиктердин укуктарын чектөөгө далалат кылып, бардык кызмат адамдары католицизмден ачык баш тартууга милдеттендирген «Ант актысын» кабыл алды. Жеймс буга макул болбой, мамлекеттик кызматтан кетүүгө мажбур болгон.
Өсүп жаткан нааразылыкка карабастан, Жеймс Карл IIнин колдоосуна ээ эле. 1679-жылы анын католик ишеними үчүн мураскерлик укугун алып салууну көздөгөн «мураскерликти четтетүү жөнүндө билль» парламентке киргизилип, олуттуу династиялык кризис жаралды. Бирок билль өтпөй калды да, 1685-жылы Карл II өлгөндөн кийин Жеймс эч тоскоолдуксуз такка отурду.
Анын бийлиги дароо эле каршылаштар көтөрүлүштөрүн катуу басуу менен башталды: Англияда Монмут көтөрүлүшү, Шотландияда лорд Аргайлдын көтөрүлүшү. Катыгүн жазалоолор жүргүзүлүп, сот процесстеринде судья Джеффрис өзгөчө ырайымсыздыгы менен белгилүү болду.
Жеңиштерден шыктанган Жеймс II абсолюттук католик монархиясын бекемдөөгө багытталган саясат жүргүзө баштады. Ал англиялык мыйзамдарга каршы келип, негизги мамлекеттик жана аскерий кызматтарга католиктерди дайындады. Бул саясат лоялдуу англикан дин кызматкерлери арасында да каршылык туудурду. Бирок эл ичиндеги нааразылык алгач жумшак бойдон кала берген, анткени көпчүлүк баласыз Жеймс каза болгондон кийин такты протестант болгон улуу кызы Мария мурастайт деп ишенип турушкан.
Баарын 1688-жылдын июнундагы окуя өзгөрттү: Жеймстин экинчи жубайы, катуу берилишкен католик Мария Моденская уул төрөдү. Католик мураскердин жаралышы бийликтин тынч алмашуусуна болгон үмүттү үздү. Эки партиянын тең виги менен торинин лидерлери жашыруун түрдө Нидерланд принци Вильгельм Оранскийди (Жеймстин улуу кызы Мариянын күйөөсү) англис тактысына чакырышты.
1688-жылдын ноябрында Вильгельм армиясы менен Англияга түшүп келди. Жакын кеңешчилери, ал тургай кызы Анна да аны таштап кеткен Жеймс каршылык көрсөтпөстөн, 1688-жылдын декабрында Францияга качып кетти. 1689-жылдын февралында парламент Вильгельм менен Марияны Англиянын падышалары деп жарыялады. Бул окуялар тарыхка Даңктуу революция деген ат менен кирди.
Сүргүндө жүрсө да Жеймс II тактыга кайтуудан баш тарткан жок. Ал өз тарапкерлерин якобиттерди колдоп, Шотландия менен Ирландияда көтөрүлүштөрдү демилгелеген. 1689-жылы Ирландияда козголоңчуларды өзү жетектеген, бирок 1690-жылы Бойн салгылашында жеңилген. Жеймс II 1701-жылдын 16-сентябрында Францияда көз жумуп, Ыйык Германдын чиркөөсүнө коюлган. Анын мураскорлору дагы узак жылдар бою Англия жана Шотландия тактылары үчүн күрөштү улантышты.
