Георг II 1683-жылдын 10-ноябрында Ганноверде, ата-энеси ортосундагы мамилелер чыңалуулуу үй-бүлөдө төрөлгөн. Атасы Георг Людвиг (кийинки Улуу Британия падышасы) 1694-жылы анын энеси София Доротеядан ажырашкан, андан соң энесине балдары менен жолугууга тыюу салынган.
Георг Ганноверде өскөн жана кеңири билим алган: англис, немис, француз, италян тилдерин, ошондой эле аскер тарыхын окуган. 1701-жылы «Мураскордук жөнүндө актка» ылайык, анын чоң энеси София Ганноверская жана анын тукумдары Британия тактысынын мураскорлору болуп бекитилген. Үчүнчү кезектеги мураскер болгон Георг 1706-жылы британ жарандыгын алып, Кембридж герцогу наамын алган.
1705-жылы Георг сүйүү менен Каролина Бранденбург-Ансбахскаяга үйлөнгөн. Бактылуу никеден жети бала, анын ичинде уулу Фредерик төрөлгөн. 1708-жылы Георг Ауденарде салгылашына катышып, эрдигин көрсөттү: анын астындагы ат өлгөнү менен өзү аман калган.
1714-жылы атасы Георг Людвиг Улуу Британиянын падышасы Георг I болуп такка отурганда, уулу Георг Уэльс ханзаадасы наамын алды. Атасы менен баланын мамилеси абдан чыңалган эле: Георг I уулунун эл арасындагы кадыр-баркына ичи тар болуп, аны толук бийликке коё берчү эмес. 1717-жылы чыр чокусу жетип, чөмүлтүү аземиндеги талаштан соң падыша ханзаада Георгду үй-бүлөсү менен сарайдан кууп жиберди. Уэльс ханзаадасы атасынын саясатына оппозицияга өтүп, анын резиденциясы саясий каршы тараптын чогулуучу жайына айланды.
1720-жылы атасы-баласы формалдуу элдешкен, бирок жылуулук аз эле: элдешүүгө көмөк берген Роберт Уолпол кайра бийликке кайтып, ал эми ханзааданын балдары ага кайтарылган жок.
1727-жылдын 11-июнунда Георг I каза болуп, 43 жаштагы Георг II падыша жана курфюрст болду. Ал Германияга атасынын жерине таазимге баруудан баш тартып, бул кадамы англичандар тарабынан Англияга болгон сүйүүсүнүн белгиси катары кабыл алынган.
Георг II атасынын доорунда премьер болгон Роберт Уолполду кызматтан алгысы келген, бирок Каролина жана өзү Уолпол аны токтотушкан: Уолпол парламенттеги көпчүлүктү көзөмөлдөп, падышага «цивильный лист» боюнча жогорку камсыздоону кепилдечү. Ошентип бийликке умтулганына карабай, Георг II өлкө башкаруусунда көбүнчө Уолполго таянууга мажбур болду.
Георг IIнин улуу уулу Фредерик менен мамилеси да өз атасы менен болгонундай начар эле. Германияда 14 жыл кармалып калган Фредерик кайтып келген соң оппозициянын борборуна айланды. Чыр ошончолук күчөп, Георг II аны үй-бүлөсү менен кошо сарайдан алыстатты.
1739-жылы Уолполдун каалоосуна каршы Британия Испанияга каршы «Дженкинстин кулагы үчүн согушуна» кирип, бул кийин Австрия мураскордугу үчүн согушка айланды. 1743-жылы Георг II Деттинген салгылашында аскерлерди жеке өзү жетектеп, согушка түз кирген акыркы британ монархы болуп калды. Бирок согуш эл ичинде популярдуу болбой, өлкө андан чыгууга аргасыз болду.
1745-жылы Францияда Георг IIни тактан кулатуу аракети уюштурулуп, Карл Эдуард Стюарт (Бонни Принс Чарли) Шотландияга түшүп келди. Анын якобит көтөрүлүшү 1746-жылдын 27-апрелинде Каллоден салгылашында Георг IIнин уулу Камберленд герцогу Вильгельм Август жетектеген аскерлер тарабынан талкаланган.
Уулу Фредерик 1751-жылы каза болгондон кийин, Георг II саясаттан андан бетер алыстай баштады. Премьер-министри болуп Томас Пелэм иштеп калды. Франция менен колониялар үчүн тиреш күчөп, 1756-жылы Жети жылдык согуш башталды.
Георг II 1760-жылдын 25-октябрында 77 жаш курагында жүрөктүн оң карынчасын жарылып кетишинен каза болду. Ошол учурга чейин Англиянын эң узак жашаган монархы катары калды. Тактыны уулу эрте каза болгондуктан, анын небереси Георг III мурастаган. Георг II Вестминстер аббаттыгына жерге берилди.
