1626-жылы Нурхаци каза болгондон кийин, анын сегизинчи уулу Абахай Манчжур тактысын мурастап алган. Ал хан наамын алып, атасынын ишин уланткан, бирок аны сапаттык жактан жаңы деңгээлге көтөргөн. Эгерде Нурхаци биринчи кезекте аскердик жетекчи болсо, Абахай (кийин тарыхта Хунтайцзи деген ат менен белгилүү) — чыныгы мамлекеттик ишмер жана реформатор катары айырмаланып, келечектеги улуу империянын пайдубалын түптөгөн.
Абахай бийликке келген учурда Манчжурия күчтүү, бирок толук бирикпеген мамлекет болчу. Ал көз карандысыз калган чжурчжэнь башчыларын баш ийдирүүнү уланткан. 1629–1640-жылдары ал ондогон жортуулдарды жүргүзүп, Манчжуриянын түндүгүн жана коңшу уруулардын аймактарын биротоло өзүнө кошкон.
Мамлекетти бир гана аскердик күч менен сактап калуу мүмкүн эместигин түшүнгөн Хунтайцзи кеңири реформаларды баштаган. 1629-жылы ал Кытайдагыдай мамлекеттик экзамен системасын киргизген чиновниктер менен аскер башчылар ушул негизде тандалган. Ошондой эле мамлекеттик иштерди жүргүзүү үчүн Секретариат жана Кытай үлгүсүндөгү Алты башкармалык системасы түзүлгөн. Айрым маанилүү кызматтарга кытай тектүү, бирок Мин династиясынан качып келген адамдар дайындалган. Бул кадамдар Хунтайцзинин Кытайдан жогорку башкаруу ыкмаларын үйрөнүүгө умтулганын көрсөттү ал ошол эле учурда ошол Кытай менен согушуп жаткан.
Хунтайцзинин тышкы саясаты да активдүү жана ийгиликтүү болгон. Ал Кытайга вассал болгон монгол уруулары — Хорчин, Найман жана Аоханды өзүнө баш ийдирип, бийлигин Чахарлардын жерине чейин кеңейткен. 1627-жылы Кытайга каршы ийгиликсиз жортуул жасаган, бирок Кореянын Мин династиясына жардам берип жатканын көргөн соң, 1637-жылы Кореяга чоң чабуул уюштурган. Кореянын падышасы жеңилүүгө мажбур болуп, тынчтык келишимине кол койгон, салык төлөп турууну жана Кытай менен болгон бардык байланыштарды үзүүнү моюнга алган. Бул кадам Манчжур мамлекетинин түштүк чек арасын коопсуз кылган.
Кытайдын Ляоси аймагындагы күчтүү чептерди айланып өтүү үчүн Хунтайцзи түштүк Монголия аркылуу жол издеп, көптөгөн монгол хандары менен союз түзгөн. Ал аларга Чингиз хандын мураскери Лигдэн-ханга каршы күрөштө жардам берүүнү убада кылган. Натыйжада монгол атчан аскерлери маньчжур армиясына кошулган. 1629-жылы бул бириккен күчтөр Ляосини батыш тараптан айланып өтүп, Улуу дубалды бузуп өтүп, Пекиндин дарбазаларына чейин жетишкен. Бул Кытай борборунда чыныгы дүрбөлөң жараткан. Хунтайцзи шаардын өзүн курчоого алган эмес, бирок Кытай армиясына олуттуу сокку берип, чоң олжо менен артка кайтканы.
Хунтайцзинин эң чоң жеңиштеринин бири монгол элдеринин баш ийиши болгон. 1632-жылы ал чахарларды талкалап, 1634-жылы Лигдэн-хан чечекеден каза болгондон кийин, көптөгөн монгол хандары өз ыктыяры менен ага баш ийишкен. Алар Хунтайцзиден богдыхан («улуу хан») деген титул кабыл алууну өтүнүшкөн. Ошол эле учурда ага Юань династиясына таандык болгон делген падышалык мөөр тапшырылган, бул анын легитимдүүлүгүн дагы да бекемдеген.
Бул ийгиликтердин жыйынтыгында тарыхый чечим кабыл алынган: 1636-жылдын 5-майында Хунтайцзи өз мамлекетинин атын өзгөртүп, ага Цин («Таза») деген ат ыйгарган бул кытайдын Мин («Жаркын») династиясына символдук карама-каршы коюлган. Ал өзүнө императордук титул (хуанди) кабыл алып, ага монгол титулу богдыхан кошулган. Анын жаңы башкаруу урааны Чундэ («Жыйналган ырайым») деп аталган.
Кытайды толук басып алуу үчүн, Хунтайцзи Ляоцзинин жээгиндеги чептерди колго алуу зарылдыгын түшүнгөн. Көптөгөн салгылаштардан кийин анын армиясы бир нече маанилүү чептерди, анын ичинде Цзиньчжоуну басып алган. Бирок эң негизги тоскоолдук — Шаньхайгуань чеби бойдон калган.
Ошол эле учурда Кытайдын өзүндө чоң баш аламандык башталган. Ли Цзычэн жетектеген дыйкан көтөрүлүшү өлкөнү каптаган. 1643-жылы көтөрүлүшчүлөр Пекинди ээлеп, акыркы Мин императору өзүнө кол салган. Ли Цзычэн өзүн жаңы падыша деп жарыялаган.
Бирок өлкөнүн түндүк-чыгыш бөлүгүндө тажрыйбалуу кытай полководеци У Саньгуй Мин династиясына ишенимдүү бойдон калган. Ал Ли Цзычэндин армиясынын коркунучуна туш болуп, маньчжурлар менен союз түзүүнү чечкен. У Саньгуй Хунтайцзинин армиясына Шаньхайгуань аркылуу өтүүгө уруксат берген, жана бириккен күчтөр 1644-жылы Ли Цзычэндин армиясын талкалашкан.
Бирок Хунтайцзи Кытайды өз колу менен багынтып үлгүргөн эмес. Ал 1643-жылы капысынан каза болгон. Анын өлүмүнүн себеби бүгүнкү күнгө чейин талаштуу — кээ бирлери аны ууландырылган дешет. Такка анын алты жаштагы уулу Фулинь чыккан, ал Шуньчжи деген девиз менен башкарган. Мамлекетти анын эки тайкеси Доргонь жана Цзиргалан регент катары башкарган.
Хунтайцзи акыркы жеңишти өзү көрө албаганы менен, анын жүргүзгөн саясий жана аскердик реформалары, ошондой эле Цин династиясын негиздөөсү Кытайды багынтуу жана дүйнөдөгү эң күчтүү империялардын бирин түзүү үчүн чечүүчү кадам болгон.
