Цин империясы үчүн чоң апаатка айланган японо-кытай согушу Корея үстөмдүгү үчүн узакка созулган тирештин туу чокусу болду. Жапония Кореяны «Жапониянын жүрөгүнө кезелген бычак» деп санап, ал жерде чет элдик таасирдин пайда болушуна жол бербөөгө умтулган. 1876-жылы эле Жапония Кореяны портторун соода үчүн ачууга мажбур кылган; 1885-жылы болсо цин аскерлери прояпондук төңкөрүштү баскандан кийин, эки мамлекет Кореядан аскерлерин чыгаруу жөнүндө келишим түзүп, аны бир түрдүү «биргелеш протекторатка» айланткан.
1894-жылдын июнунда корей өкмөтүнүн өтүнүчү менен Цин империясы тонхак сектачы дыйкандардын көтөрүлүшүн басуу үчүн Кореяга Хуай армиясынын тандалма бөлүктөрүн жөнөттү. Жапония муну шылтоо кылып, өлкөгө Кытайдан үч эсе көп аскер киргизди. Дароо «реформаларды» талап кыла баштап, Кореяны жапон көзөмөлүнө өткөрүүгө умтулду.
23-июлда жапон аскерлери Сеулда ички төңкөрүш жасап, падышалык сарайды басып алышты. Жаңы, жапондорго баш ийген өкмөт Кытай аскерлерин өлкөдөн «кууп чыгуу» өтүнүчүн билдирди. Бирок муну да күтпөстөн, 25-июлда эле жапон флоту согуш аракеттерин баштап, кытайдын эки батальон жоокерин ташып бараткан англиялык «Гаошэн/Коушинг» буу кемесин чөктүрдү. Расмий түрдө согуш 1-август 1894-жылы гана жарыяланды.
Согуштун алгачында Е Чжичао менен Не Шичэн баштаган кытай кошуундары Сонхвандагы арьергарддык салгылашта жапондорго олуттуу жоготуу келтирип, андан соң Пхеньянга чегинди. Бул уруш Кытай армиясы татыктуу каршылык көрсөтө аларын айтканы менен, бөлүктөрдүн бытырандылыгы жана ок-дарылардын тартыштыгы ийгиликти улантууга мүмкүнчүлүк берген жок. Кореядагы кытай кошууну 18 миңдей болсо, аларга каршы 40 миң жапон жоокери турду. 15-сентябрда жапон аскерлери Пхеньян алдында Е Чжичаонун армиясын айланып өтүп, курчоодо талкалап, Кытайды Кореядан сүрүп чыгарып, Ялу дарыясынан ары түрттү.
Теңиздеги тагдыр чечер учур 17-сентябрь 1894-жылы Ялу дарыясынын куймасында болду. Дин Жучан баштаган Бэйян флоты жапон эскадрасы менен катуу салгылашкан. Беш саатка созулган урушта эки тарап тең чоң жоготууга учураганы менен, кытай флоту Вэйхайвэйге чегинип, мындан ары курчоодогу чептерге көмөк көрсөтүү үчүн деңизге чыкпай калды.
Кургактагы жана деңиздеги жеңилүүлөр Пекинде шок жаратты. Двордо ошол маалда императрица Цысинин 60 жылдык мааракесине 10 миллион лян күмүш бөлүнүп, даярдык жүрүп жаткан. Бул жеңилүү Хуай армиясынын куруучусу Ли Хунчжан үчүн абройго катуу сокку болду. Жапондор согушту Цин аймагына көчүрүп, Түштүк Манчжурияга кирип келишти. 1-япон армиясынын чабуулу Ма Юйкунь жана Не Шичэн баштаган кытай бөлүктөрүнүн өжөр каршылыгы менен бир топ жайлаган, ошол эле учурда жапондор Ляодун жарым аралына 2-армиясын десант кылып түшүрүштү.
21-ноябрда жапон аскерлери Люйшунь (Порт-Артур) чебин дээрлик каршылыксыз басып алышты. Чептеги тартип урап, көп офицерлер качып, калгандары да туруштук бере алган жок. Шаарга кирген жоокерлер кыргын салган: болжол менен 2 миңге жакын адам, анын ичинде тынч тургундар да кырылды.
Люйшундун кулашы двордо дүрбөлөң жаратты. Цыси бийлигин сактап калуу үчүн Ли Хунчжанды курмандыкка чаап, бардык кызматтарынан алды. Аскер аракеттерин жетектөө укугу улуу князь Гунга өткөрүлдү.
Жеңилүүлөргө карабай, Кытай каршылыгын улантты. 1894-жылдын декабрында Манчжурияга провинциялык армиялар чогултулуп, каршы чабуулдар болду. Кыш бою катуу салгылаштар жүргөнү менен, кытай кошуундары жапондорду артка сүрүп сала алышкан жок.
Жапондордун негизги соккусу Бэйян флоты жашырынган Вэйхайвэй чебине багытталды. 1895-жылдын 30-январында чепти штурмдоо башталды. Он күндүк курчоодон кийин гарнизон да, флот да багынууга мажбур болду. Адмирал Дин Жучан жана бир нече командачылар душманга берилишпөө үчүн өз жанын кыйышты. 14-февралда Вэйхайвэй кулап, Бэйян флоты толук жок кылынды.
1895-жылдын мартында Жапониянын Симоносеки шаарында тынчтык сүйлөшүүлөр башталды. Жапондор Ли Хунчжандын катышуусунда талап кылышты; сүйлөшүүлөр маалында ага кол салуу да болду. 17-апрелде Симоносек келишими кол коюлуп, ага ылайык: Кытай Кореянын көзкарандысыздыгын тааныды; Кытай Тайвандын, Пэнху архипелагынын жана Ляодун жарым аралынын Жапонияга өтүшүнө макул болду; Кытай 200 миллион лян күмүш контрибуция төлөмөк болду.
Бул келишим Кытайда нааразычылык толкунын жаратты. Көп өтпөй Россия, Франция жана Германия «үч эсе интервенция» кылып, Жапонияны Ляодундан баш тартууга мажбурлашты, анын ордуна контрибуция көбөйтүлдү. Бул окуя Кытай жеңилгенден кийин да улуу державалардын саясий оюнунун объектиси бойдон калганын көрсөттү. Корея үчүн башталган согуш Цин империясынын аброюн катуу түшүрүп, ага каршы кийинки агрессияларга жол ачты.
